Ένα ευχαριστώ σε όσους συμμαθητές μου ταυτίστηκαν με το κείμενό μου, "Θέλω". Τελικά η Florence την κάνει την δουλειά της, και γω συνεχίζω να σιγοτραγουδάω: And the crashes are heaven, for a sinner like me, τhe arms of the ocean deliver me...
Looking out from underneath, Fractured moonlight on the sea Reflections still look the same to me, As before I went under.
And it's peaceful in the deep, Cathedral where you cannot breathe, No need to pray, no need to speak Now I am under.
And it's breaking over me, A thousand miles onto the sea bed, Found the place to rest my head.
Never let me go, never let me go. Never let me go, never let me go.
And the arms of the ocean are carrying me, And all this devotion was rushing out of me, And the crashes are heaven, for a sinner like me, The arms of the ocean deliver me.
Though the pressure's hard to take, It's the only way I can escape, It seems a heavy choice to make, Now I am under.
And it's breaking over me, A thousand miles down to the sea bed, Found the place to rest my head.
Never let me go, never let me go. Never let me go, never let me go.
And the arms of the ocean are carrying me, And all this devotion was rushing out of me, And the crashes are heaven, for a sinner like me, The arms of the ocean deliver me.
And it's over, And I'm going under, But I'm not giving up! I'm just giving in.
Oh, slipping underneath. Oh, so cold, but so sweet.
In the arms of the ocean, so sweet and so cold, And all this devotion I never knew at all, And the crashes are Heaven, for a sinner released, And the arms of the ocean, Deliver me.
Never let me go, never let me go. Never let me go, never let me go.
Deliver me.
Never let me go, never let me go. Never let me go, never let me go.
Deliver me.
Never let me go, never let me go. Never let me go, never let me go.
Never let me go, never let me go. Never let me go, never let me go.
And it's over, And I'm goin' under, But I'm not givin' up! I'm just givin' in.
Oh, slipping underneath. Oh, so cold, but so sweet
Αυτή η ανάρτηση χωρίζεται σε αρκετά μέρη τα οποία ακόμα δεν έχω γράψει για να γνωρίζω πόσα είναι.-
ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΠΛΑ ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΓΑΜΗΘΕΙΣ ΑΝ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ. ΑΠΟΔΕΙΞΕ ΤΟ ΚΩΛΟΚΟΜΠΛΕΞΙΚΕ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΤΡΙΨΕΙΣ ΣΤΗΝ ΜΟΥΡΗ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΠΙΟ ΕΞΥΠΝΟΣ ΑΠΟ ΕΝΑ 18ΧΡΟΝΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΝΟΙΑΣΤΗΚΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΙ ΕΣΥ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ONE NIGHT STAND ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΜΙΣΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑ 2000. ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΣ, GET SOME ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΠΟΥ ΠΕΤΑΞΑΤΕ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΛΟ ΠΡΑΜΑ, ΚΩΛΟΑΖΩΟΙ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΤΣΑΤΑΛΙΑ. ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΕΤΕ ΤΩΡΑ, ΚΑΙ ΦΑΤΑ ΣΤΗΝ ΜΟΥΡΗ ΕΣΥ ΕΙΔΙΚΑ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΕΧΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΙΟ ΚΑΙ ΑΚΥΡΩΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΑΠΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΜΠΟΡΕΙΣ. ΣΤΟ ΛΕΩ,
ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ
ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙΣ, ΚΩΛΟΦΕΗΛ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΑ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΩΣ ΚΑΤΩ.- ΑΝΤΕ ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΕΡΑ ΠΗΡΑΤΕ.
Γυρνάω πίσω στο μπλογκ μου και προσπαθώ να αποφασίσω τι ήμουν και τι είμαι. Γενικώς, βλέπω βασικές αξίες, βλέπω άχαρες φάσεις οι οποίες όμως είχαν αποτέλεσμα στο να ανθίσω σχετικά υγιής. Το κομμάτι παίζεται ακόμα και επιτέλους νομίζω πως μπήκα στην ρυθμό και έμαθα και το ρεφρέν. Στιγμές. Στιγμές και ηρεμία. Και αυτό επιτυγχάνεται με υγιείς φιλίες, στιγμιαίες εξάρσεις θυμού, φάσεις και αντιφάσεις για να επιστρέψουμε στο "νόρμαλ", όσο νόρμαλ γίνεται δηλαδή, και μία ερωτική σχέση που να σε ικανοποιεί σωματικά, πνευματικά και συναισθηματικά. Γενικώς, να τα χεις βρει με τον εαυτό σου και με τους γύρω σου. Και τροφή για το πνεύμα.
Πήγα Αθήνα τρεις μέρες και τολμώ να πω πως ήταν η καλύτερή μου επίσκεψη μπάη φαρ. Είχα γράψει εφτά σελίδες στο τετράδιό μου για αξιόλογες φιλίες, αλλά δεν πρόκειται να τις μεταφέρω. Κάποια πράγματα καλύτερα να μην ειπώνονται μέσω νετ. Η γνώμη μου άλλαξε για πολλούς, καλυτέρεψε για κάποιους, επιβεβαιώθηκε για μερικούς. Και με καλό, και με κακό τρόπο. Και γενικώς τους τρεις τελευταίους μήνες τα πράγματα γίνονται όλο και πιο ξεκάθαρα και αυτό μου αρέσει. Βαρέθηκα το εξτρά δράμα, βρήκα αυτά που ήθελα και έκοψα τα περιττά βάρη. Δεν επιδιώκω παρέα με ασταθή άτομα ή σχέσεις, έχω αυτά που χρειάζομαι.
"Please, please... I can give you anything... everything you want..." "I have everything I want", Clary said as she drove down the dagger.
______________________________________________
Πόσο γαμάτες οι δύο τελευταίες ταινίες που είδα! Μιλώ για τις Repo! the Genetic Opera και Monty Python and the Holy Grail. Ειδικά η πρώτη, πράγματι, μιάμιση ώρα ταινία και κάψιμο για μια ζωή!
Δίνω το Zydrate Anatomy, το βασικό κομμάτι του Repo! αλλά σε λινκ γιατί ΚΑΠΟΙΟΣ έξυπνος αποφάσισε να απαγορεύσει το embedding.
http://youtu.be/aVTAf4FAXaU
Και δίνω το επόμενο πιο γαμάτο κομμάτι, από το οποίο είναι και ο τίτλος της ανάρτησής μου.
Και μην ξεχνάτε... Zydrate comes in a little glass vial!
29 του μηνός πήγε. Κλείνω 2 χρόνια ως μπλόγκερ και εκεί που δεν είχα τίποτα να κάνω, άνοιξα τη φόρμα ανάρτησης και μετά συνειδητοποίησα πως γίνεται 2 ετών ο βυθός μου. Απλά δεν ξέρω πλέον τι κάνω εδώ. Τίποτα, υποθέτω. Που να σας τα πω κιόλας.
Σε 2-3 βδομάδες δίνω για το ΚΘΒΕ. Ωραία κείμενα διάλεξα, αλλά αυτό είναι άσχετο.
Όλα άσχετα, μόνη έμεινα, κανείς δεν ακούει, αλλά καλά είμαστε. Όχι, αλήθεια.
Δεν γράφω όμως για το μπλογκ. Γράφω γιατί πήγε 29 του μηνός, που σημαίνει πως σε 3 μέρες γίνομαι 18.
Κατακλύζομαι από εικόνες βίαια σχεδόν. Δεν καταλαβαίνω πως γίνεται ένα μυαλό, ψυχρά υπολογιστικό να κινείται και να δρα τόσο απότομα. Υποθέτω φταίνε τα συναισθήματα. Μαλακίες είναι που λένε πως η καρδιά κ το μυαλό είναι 2 διαφορετικά πράματα. Ένα πράμα είναι, χαζός ο διαχωρισμός, κοινότυπος.
Κρίνω πάλι. Κακό αυτό. Ο Κώστας μου είπε πως αν κρίνω δεν παίζω καλά. Μα στην τελική, όλα ένα κακό παίξιμο δεν είναι; Τι κακοί ηθοποιοί που μαστε όλοι μας.
18 λοιπόν. Σας το λέω από τώρα, δεν πρόκειται να κάνω κανένα φανφαρονισμό για τα γενέθλιά μου, θα τα περάσω ήσυχα, χωρίς mindfucked αναρτήσεις. Παρτάκι θα κάνω, ή τουλάχιστον έτσι λέω στον εαυτό μου 15 μέρες μετά. Θα δουμε. Αν τα σκάσει η μάνα. Και το λέω από τώρα, θέλω βιβλία. Σε όσους με διαβάσουν και θα έρθουν, ξέρετε ποιοι είστε εσείς, θέλω βιβλία. Από το Public, με κάρτα αλλαγής στάνταρ.
Άντε καληνύχτα. Χρόνια μου πολλά μπας και καταφέρω και το πάρω χαμπάρι πριν γίνει.
Και τελικά φταίνε οι Ραδιοκέφαλοι. Μούσες μου εσείς :Ρ
It's like I'm falling out of bed
From a long, weary dream
The sweetest flowers and fruits hang from trees
Falling off the giant bird that's been carrying me
It's like I'm falling out of bed
From a long and weary dream
Just exactly as I remember
Every root
Every gesture
I'm a heart in cold ground
Like I'm falling out of bed
From a long and weary dream
Finally I'm free of all the weight I've been carrying
Every woman blows her cover
In the eye of the beholder
I'm a fish now out of water
Falling off a giant bird that's been carrying me
I fell open
I laid under
At the tap out
I was just a number
I wanna slip it over
And get back under
And if you think this is over
Then you're wrong
If you think this is over
Then you're wrong
If you think this is over
Then you're wrong
(Wake me up, wake me up)
If you think this is over
Then you're wrong
(Wake me up, wake me up)
Like I'm falling out of bed
From a long, weary dream
The sweetest flowers and fruits hang from trees
When I ask you again
When I ask you again
Wake me up
Όχι, δεν είμαστε. Και κάτι μου λέει πως δεν παίζει να βρεθούμε κει ξανά.
Στις πανελλαδικές πάτωσα. Και μισώ που το παραδέχομαι, αλλά με πειράζει, όχι όμως για τον σωστό λόγο. Με πειράζει που άτομα μαλακισμένα όπως ο Χρήστος και η Λίνα περνάνε, επειδή αυτοί διάβασαν και γω όχι. Άρα τα κίνητρά μου, πάλι εγωιστικά, γεμάτα κακία και μίσος.
Αλλάζει ποτέ ο άνθρωπος; Η σύνθεσή του; Ο χαρακτήρας του; Η ουσία; Το περίβλημα αλλάζει, και, κυκλικά, γίνονται ορισμένες λειάνσεις που αναπόφευκτα τροποποιούν τον χαρακτήρα, τον κάνουν πιο δεκτικό, πιο εξημερωμένο, πιο ομαλό και άχρωμο. Πιο... μη εκπλήξιμο. Βαρετό. Με την ουσία όμως τι γίνεται; Με τα χαρακτηριστικά των έσω; Τι γίνεται με αυτά; Με τις διακυμάνσεις που ανά διαστήματα ονομάζουμε χαρακτηριστικά της προσωπικότητας όπως "καλοσύνη", "σαρκασμός", "ανοιχτομυαλία", "ρομαντισμός", ευγένεια", γουατέβερ. Αλλάζουν αυτά; Χάνονται; Αντικαθιστώνται; Αναπτύσσονται; Μεγαλώνουν; Ελευθερώνονται σε διαφορετικές περιπτώσεις από αυτές που ελευθερώνονταν κάποτε; Κι αν αλλάζουν, πως; Με εμπειρίες; Οι άνθρωποι μας αλλάζουν; Εμείς αλλάζουμε αν το θέλουμε;
Δεν το πολυπιστεύω. Ακόμα και τώρα. Ακόμα και με ανθρώπους γύρω μου με τους οποίους αλληλεπιδρώ, με γεγονότα να συμβαίνουν... Φέρομαι αλτρουϊστικά με τους φίλους μου, γνωρίζοντας πως ο τρόπος αυτός που τους φέρομαι είναι εκτός του χαρακτήρα μου. Δεν είμαι ευτυχισμένη γιατί θέλω οι φίλοι μου να είναι εντάξει και να μην επιβαρύνονται από τον δύσκολο χαρακτήρα μου. Γνωρίζουν άραγε ποια είμαι;
Η αλήθεια είναι πως δεν είμαι τόσο κακιά όσο μπορώ, επειδή δεν αντέχω άλλο. Ορίστε, χάνω την μοναδική μου ιδιότητα. Όλοι έχουμε κλισέ. Πρέπει να είσαι κάτι, κάποιος. Ένα ουσιαστικό, αλλιώς δεν υπάρχεις. Ο καθένας μας είναι και καλά "διαφορετικός" στο πλαίσιο των σαχλών ζεν μαθημάτων ζωής. Εσύ είσαι διαφορετικός επειδή είσαι ο "κουλ", εσύ ο "ρομαντικός", εσύ ο "γκέι", εσύ ο "κακός", εσύ ο "μαλάκας", εσύ το "καλό παιδί". Ε λοιπόν, εγώ είμαι η κακιά της παρέας. Αυτή που θα σου την πει γιατί δεν μιλάει αλλιώς.
Για αλλού ξεκίνησα και αλλού έφτασα. Ακόμα δεν την έχω βρει την άκρη, ιδού το αποτέλεσμα χρόνων και χρόνων σκέψης. Χέσε με.
Και κάθομαι και αναρωτιέμαι τι σκοπό είχα σήμερα καθώς έκατσα να γράψω. Όλο αυτό πάλι με οδηγεί στους πιο δαιδαλώδεις διαδρόμους. Και καμία όρεξη δεν έχω να συνεχίσω να ανεβάζω φωτογραφίες της Dorothy με τα παπούτσια της. Όχι τίποτα άλλο, δεν με βγάζει πουθενά. Καλός και ο μάγος του Οζ, καλή και η Dorothy, αλλά νομίζω πως τα παπούτσια ταιριάζουν απείρως περισσότερο στα ριγέ πόδια της Wicked Witch of the East.
Καλό σας βράδυ.
ΥΓ: Μην ακούσω "έλα μωρέ, δεν πειράζει, δίνεις του χρόνου, γλυκιά μου, καλή μου, κλπ κλπ κλπ". Θα πέσει ξύλο. Θα σας βρω και θα πέσει ξύλο.
Δεν είπα τίποτα σε κανέναν μη μου το γρουσουζέψουν. Και να τα μας.
"Πολύ καλή στην δουλειά της, εργατική, φιλότιμη κλπ" αλλά!
Μικρή. Dude, I 'm 18. Ε, νταξ, οκ, μικρή, αλλά όχι και παιδί. Ο_Ο
Ο Γιωργάκης φταίει. Το ΝΙΩΘΩ ΣΟΥ ΛΕΩ.
Να μην τις χάσεις τις εκλογές (που θαααρθουν, δε γίνεται). Να τις κερδίσεις ξανά να φας το αβγό στο κώλο.
Εντωμεταξύ ποστάρω από το πιο σπαστικό/ντεμέκ εναλλακτικό/ανατομικό πληκτρολόγιο έβερ. Ο ξάδερφός μου φταίει, αλλά φταίει και ο Γιωργάκης. Για όλα αυτός φταίει. Για την καμμένη λάμπα, τις άγαμες μέρες, για όλα αυτός φταίει. Έτσι επειδή γουστάρω να φταίει αυτός.
Άκυρα των τελευταίων ημερών που δεν πόσταρα επειδή είμαι μία άζωη:
Η παράσταση (δεν έχω πει λέξη για το θέατρο ρε πούστη μου :|) βγαίνει τέλεια. 29-30 του μηνός. Βασικά όμως δεν λέω που, γιατί έχω ένα θέμα πλέον με τα προσωπικά δεδομένα. Λυπάμαι. Να πω μόνο πως χαίρομαι απίστευτα που επιτέλους θα παίξω ξανά. Παίρνεις τεράααστια ικανοποίηση.
Αποφάσισα πως αγαπώ folk, περισσότερο κι από άλλα είδη μάλιστα. Συνεχίζω να γράφω φαν φικ. Αν αξιωθώ να το τελειώσω, θα το ποστάρω.
ΦΤΙΑΧΝΩ ΦΟΡΟΥΜ. Τρέμετε.
Ο Μιχάλης παίζει να γίνει και κολλητός μου Ο_Ο
Εμ, αυτά.
Μουσική να βάλω; Βασικά μπαίνω στον πειρασμό να βάλω φολκ αλλά δεν θα σας νταουνιάσω.
If I'm a bad person, you don't like me Well I guess I'll make my own way It's a circle A mean cycle I can't excite you anymore Where's your gavel? Your jury? What's my offense this time? You're not a judge but if you're gonna judge me Well sentence me to another life
Don't wanna hear your sad songs I don't wanna feel your pain When you swear it's all my fault Cause you know we're not the same(no) We're not the same(no) Oh we're not the same Yeah the friends who stuck together We wrote our names in blood But I guess you can't accept that the change is good(hey) It's good(hey) It's good
Well you treat me just like another stranger Well it's nice to meet you sir I guess I'll go I best be on my way out You treat me just like another stranger Well it's nice to meet you sir I guess I'll go I best be on my way out
Ignorance is your new best friend Ignorance is your new best friend
This is the best thing that could've happened Any longer and I wouldn't have made it It's not a war no, it's not a rapture I'm just a person but you can't take it The same tricks that, that once fooled me They won't get you anywhere I'm not the same kid from your memory Well now I can fend for myself
Don't wanna hear your sad songs I don't wanna feel your pain When you swear it's all my fault Cause you know we're not the same(no) We're not the same(no) Oh we're not the same Yeah we used to stick together We wrote our names in blood But I guess you can't accept that the change is good(hey) It's good(hey) It's good
Well you treat me just like another stranger Well it's nice to meet you sir I guess I'll go I best be on my way out You treat me just like another stranger Well it's nice to meet you sir I guess I'll go I best be on my way out
Ignorance is your new best friend Ignorance is your new best friend Ignorance is your new best friend Ignorance is your new best friend
Well you treat me just like another stranger Well it's nice to meet you sir I guess I'll go I best be on my way out You treat me just like another stranger Well it's nice to meet you sir I guess I'll go I best be on my way out
Uh, today I was actually called boring for not posting any new entries from May 24. Bitch, I haven't been posting for months, NOW u find it boring? Seiriously.
So, I am actually posting something merely interesting for the sake of the bitch named Kafrantais. Talkin to you, you ugly fuckhead xD
And I am posting in english for the sake of another bitch named Alex Scragg, who chose to make fun of me in front of his family by saying that I think his dad is hot :S
Uh, ok bitches. That's for you.
I really got nothing but lame Chuck Norris jokes, so:
1. Όταν ο Τσακ Νόρις πήρε το καλάμι του και πήγε για ψάρεμα στη Σκωτία, αποκάλυψε το μυστήριο του Λοχ Νες και πήρε το ζωάκι που ψάρεψε στο ενυδρείο του για να κάνει παρέα στο Μόμπι Ντικ και την Όρκα. Φήμες θέλουν να έχει βαλσαμωμένο και τον Ζακ Κουστώ.
2. Ο Τσακ Νόρις δεν κοιμάται. Περιμένει.
3. Ο Τσακ Νόρις έχει μετρήσει ως το άπειρο - δύο φορές.
4. Ο Τσακ Νόρις δεν φοράει ρολόι, γιατί ΑΥΤΟΣ αποφασίζει τι ώρα είναι.
5. Ο Τσακ Νόρις έδωσε στη Μόνα Λίζα το διάσημο χαμόγελό της.
6. Ο Τσακ Νόρις ανακάλυψε μια νέα θεωρία της σχετικότητας που συμπεριλάμβανε πολλαπλά σύμπαντα όπου ο Τσακ Νόρις είναι ακόμα σκληρότερος από αυτό (E=m*Τσακ Νόρις²). Όταν ανακαλύφθηκε από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν και δημοσιεύθηκε, ο Τσακ Νόρις του έριξε γυριστή κλωτσιά στη μάπα. Σήμερα, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν είναι γνωστός ως Στήβεν Χώκινγκ...
7. Ο Πλούτωνας είναι στην πραγματικότητα μερικοί Βρετανοί στρατιώτες απ' την Αμερικανική Επανάσταση σε τροχιά γύρω απ' τον Ήλιο από τότε που ο Τσακ τους απογείωσε με την κλωτσάρα του.
8. Αν γράψετε τη λέξη "Τσακ Νόρις" στο Scrabble, θα νικάτε πάντα.
9. Ο Τσακ χρησιμοποιεί και τα 7 γράμματα στο Scrabble. Κάθε φορά.
10. Τι περνάει απ' το μυαλό όλων των θυμάτων του Τσακ Νόρις πριν πεθάνουν; Το παπούτσι του.
11. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να νικήσει στο 'Σκορ 4' σε μόνο 3 κινήσεις.
12. Ο Τσακ Νόρις κάποτε έφαγε μια τούρτα πριν προλάβουν να του πουν οι φίλοι του ότι ήταν μια στριπτιζού μέσα.
13. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να διαιρέσει με το 0.
14. Εν αρχήν ην το τίποτα... Ύστερα, ο Τσακ Νόρις κλώτσησε αυτό το τίποτα με γυριστή κλωτσιά στα μούτρα και του είπε "Άει χάσου". Αυτή είναι η ιστορία του σύμπαντος.
15. Ο Τσακ Νόρις χρειάζεται 10 λεπτά για να δει το "60 Minutes".
16. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να αγγίξει τον MC Hammer.
17. Τίποτα δεν μπορεί να ξεφύγει από την βαρύτητα μιας μαύρης τρύπας, εκτός από τον Τσακ Νόρις. Ο Τσακ Νόρις τις τρώει και λέει ότι έχουν γεύση κοτόπουλο.
18. Όταν ο Μπρους Μπάννερ τσαντίζεται, μετατρέπεται σε Χαλκ. Όταν ο Χαλκ τσαντίζεται, μετατρέπεται σε Τσακ Νόρις.
19. Ο Τσακ Νόρις πήρε την άδεια οδήγησης στην ηλικία των 16. Δευτερολέπτων.
20. Όταν ο Τσακ Νόρις κάνει διαίρεση, δεν υπάρχει υπόλοιπο. Ποτέ.
21. Η πρώτη δουλειά του Τσακ Νόρις ήταν εφημεριδοπώλης. Δεν υπήρξαν επιζώντες.
22. Το 70% του βάρους των ανθρώπων είναι νερό. Το 70% του βάρους του Τσακ Νόρις είναι το σύστημα αναπαραγωγής του.
23. Ο Ζαν-Κλωντ Βαν Νταμ κάποτε έδειρε τον Τσακ Νόρις. Τότε τον ξύπνησε από το όνειρό του μια στριφογυριστή κλωτσιά στα μούτρα.
24. Ο Τσακ Νόρις δεν σερφάρει στο Internet, έχει κάθε ιστοσελίδα αποθηκευμένη στο μυαλό του. Κάνει refresh ανοιγοκλείνοντας τα μάτια.
25. Έχει ειπωθεί ότι αν κοιτάξεις στα μάτια τον Τσακ Νόρις θα μάθεις το μέλλον σου. Δυστυχώς, το μέλλον όλων είναι πάντα το ίδιο: θάνατος από μια στριφογυριστή κλωτσιά στα μούτρα.
26. Λέγεται πως βλέποντας στα μάτια του Τσακ Νόρις, θα δεις το μέλλον σου... Εσένα στη σχάρα με πατάτες και τζατζίκι.
27. Ο Τσακ Νόρις αποφασίζει ποια μέρα πέφτει η Τσικνοπέμπτη.
28. Ο Τσακ Νόρις δεν "βλέπει νεκρούς". Φτιάχνει νεκρούς.
29. Η Γη δεν περιστρέφεται απλά γύρω από τον άξονά της, αλλά γυρνά κάτω από τα πόδια του Τσακ Νόρις καθώς αυτός τρέχει.
30. O Τσακ Νόρις έχει ήδη τετραγωνίσει τον κύκλο.
31. O Θεός συγχωρεί, ο Τσακ Νόρις ποτέ.
32. Ο Τσακ Νόρις έχει φτιάξει κύκλο με μόλις 300 μοίρες.
33. Μια φορά, ο Τσακ Νόρις αισθάνθηκε ότι κρυώνει. Από τότε αύξησε την θερμοκρασία της Γης, με τα γνωστά περιβαλλοντικά επακόλουθα.
34. Μια φορά σε ένα σόου του Ντέιβιντ Κόπερφιλντ, ο Τσακ Νόρις τον εξαφάνισε.
35. Ο Τσακ Νόρις όταν κοιμάται δεν βλέπει όνειρα, τα όνειρα βλέπουν τον Τσακ Νόρις.
36. Ο Τσακ Νόρις δεν κάνει πους-απς. Σπρώχνει τη Γη προς τα κάτω.
37. Αν νομίζεις ότι η πειρατεία σκοτώνει τη μουσική, τότε πρέπει να δεις τι θα γίνει όταν της ρίξει γυριστή κλωτσιά ο Τσακ Νόρις.
38. Ο Τσακ Νόρις δεν ακούει μουσική. Η μουσική ακούει τον Τσακ Νόρις (για να μη φάει γυριστή κλωτσιά).
39. Ο Τσακ Νόρις εξαφάνισε τον Τζων Αυλακιώτη. Με στριφογυριστή κλωτσιά στη μούρη.
40. Ο Τσακ Νόρις δεν πιστεύει στον Θεό. Ο Θεός πιστεύει στον Τσακ Νόρις.
41. Ο Θεός μπορούσε να δημιουργήσει τον κόσμο σε επτά ημέρες. Ο Τσακ του έδωσε έξι.
42. Ο Τσακ Νόρις έχει πάει στον Άρη. Γι’ αυτό δεν υπάρχει ζωή εκεί.
43. Μια φορά ένας τυφλός πάτησε το παπούτσι του Τσακ Νόρις. Αυτός του είπε: «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Ο Τσακ Νόρις!» Μόλις το άκουσε, ο τυφλός θεραπεύτηκε, αλλά το τελευταίο πράγμα που είδε ήταν το πόδι του Τσακ να έρχεται προς τα μούτρα του.
44. Όταν ο μπαμπούλας πάει να κοιμηθεί, πρώτα βλέπει αν είναι στην ντουλάπα του ο Τσακ Νόρις.
45. Ο Τσακ Νόρις έδιωξε τον Neo από την Zion με μια στριφογυριστή κλωτσιά, και τώρα αυτός είναι ο «Εκλεκτός».
46. Αν η πέτρα νικάει το ψαλίδι, το χαρτί την πέτρα, και το ψαλίδι το χαρτί, τι τα νικάει και τα 3; Ο Τσακ Νόρις.
47. Ο Τσακ Νόρις είναι ο πραγματικός πατέρας του Λούκιου Σκάιγουόκερ
48. Ο Τσακ Νόρις συνηθίζει να δωρίζει αίμα στον Ερυθρό Σταυρό. Απλά ποτέ δεν είναι το δικό του.
49. Ο Τσακ Νόρις δεν έχει ανοιγοκλείσει τα μάτια του ποτέ. ΠΟΤΕ.
50. Ο Τσακ Νόρις πήρε 100% στις εξετάσεις του, γιατί έγραψε σε όλες τις ερωτήσεις την απάντηση «Τσακ Νόρις»
51. Το σπίτι του Τσακ Νόρις δεν έχει πόρτες. Περνάει από τους τοίχους.
52. Κάποιοι λένε πως ο Θεός υπήρχε ανέκαθεν. Αυτό είναι ψέμα: ο ΤΣΑΚ ΝΟΡΙΣ δημιούργησε τον Θεό.
53. Δεν υπάρχουν ιπτάμενοι δίσκοι. Ο Τσακ Νόρις κάνει δισκοβολία.
54. Ο Τσακ μπορεί να μιλήσει Braille.
55. Ο Τσακ αναφέρεται στον εαυτό του στο τέταρτο πρόσωπο.
56. Όταν ο Τσακ γυμνάζεται το μηχάνημα δυναμώνει.
57. Το νερό βράζει πιο γρήγορα όταν το κοιτάει ο Τσακ.
58. Ο Τσακ Νόρις δεν αφήνει μηνύματα. Αφήνει προειδοποιήσεις.
59. Ο Τσακ μήνυσε το NBC ισχυριζόμενος ότι το Law and Order είναι λογότυπα για το δεξί και το αριστερό πόδι του.
60. Ο Τσακ Νόρις δεν διαβάζει βιβλία. Απλά τα κοιτάει από πάνω ως κάτω μέχρι να πάρει τις πληροφορίες που θέλει.
61. Μπορεί κάτι να μοιάζει με κοτόπουλο, να έχει γεύση κοτόπουλου, και να είναι κοτόπουλο, αλλά αν ο Τσακ Νόρις πει ότι είναι χοιρινό, τότε είναι χοιρινό.
62. Οι καουμπόικες μπότες κάποιων καουμπόηδων είναι φτιαγμένες από αληθινό δέρμα. Οι καουμπόικες μπότες του Τσακ Νόρις είναι φτιαγμένες από αληθινούς καουμπόηδες.
63. Ο Τσακ Νόρις είχε αρχικά επιλεγεί για τον ρόλο του Τζακ Μπάουερ στο 24. Ωστόσο τα γυρίσματα ματαιώθηκαν, όταν ο Τσακ σκότωσε όλους τους τρομοκράτες, ασφάλισε τα πυρηνικά, έσωσε τον πρόεδρο και τον κόσμο σε 12 λεπτά και 22 δευτερόλεπτα.
64. Ο Τζακ Μπάουερ ισχυρίστηκε πως κάποτε σκότωσε 100 άτομα και μετά του τελείωσαν οι σφαίρες. Ο Τσακ Νόρις κάποτε έριξε 100 σφαίρες και μετά του τελείωσαν τα άτομα.
65. Ο Τσακ Νόρις είναι πιο γρήγορος από κάθε υπολογιστή. Πρώτα εμφανίζει τα αποτελέσματα και μετά διαβάζει τα δεδομένα.
66. Η θεωρία της εξέλιξης είναι μια απάτη. Ο Τσακ Νόρις αποφασίζει ποιος θα επιβιώσει.
67. O Τσακ Νόρις μπορεί να στραγγαλίσει κάποιον με το καλώδιο ενός ασύρματου τηλεφώνου
68. Οι Ιταλοί έχτισαν τον πύργο της Πίζας προς τιμήν του Τσακ Νόρις. Ο Τσακ όμως δεν έμεινε ευχαριστημένος...
69. O Τσακ Νόρις μόλις γεννήθηκε πήδηξε την πρώτη νοσοκόμα που είδε. Ήταν ο πρώτος της... ήταν η τρίτη του.
70. Όταν ο Τσακ Νόρις κοιτάζει τα πορτοκάλια, αυτά γίνονται χυμός.
71. Η δύναμη της στριφογυριστής κλοτσιάς του Τσακ Νόρις είναι παγκόσμια σταθερά σύμφωνα με το S.I.
72. Η Σαχάρα έγινε έρημος όταν μια φορά ο Τσακ Νόρις δίψασε.
73. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να φτιάξει οκτάπορτο στο τάβλι...
74. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να κάνει ματ στο σκάκι με δύο κινήσεις και ροκέ με μία.
75. Ο Τσακ Νόρις πήγε στο σινεμά να δει το "Number 23". Ο αριθμός αυτός καταργήθηκε...
76. Ο Λούκυ Λουκ πυροβολεί πιο γρήγορα και από τη σκιά του. Ο Τσακ Νόρις δεν έχει σκιά...
77. Όταν ο Τσακ Νόρις συνάντησε τους 4 Ντάλτον, τους σκότωσε με μια στριφογυριστή κλωτσιά...και τους 5...
78. Φήμες θέλουν τον Τσακ Νόρις να σκοτώνει τον Voldemort στο 7ο βιβλίο του Χάρι Πότερ με μια στριφογυριστή κλωτσιά.
79. Ο Τσακ Νόρις γνωρίζει 32 τρόπους να σε σκοτώσει με ένα καλαμάκι του φραπέ.
80. Ο Τσακ Νόρις ξυρίζεται κάθε φορά που νιώθει οίκτο...
81. Ο Τσακ Νόρις ποτέ δεν πήγε στο βουνό. Το βουνό πήγε στον Τσακ Νόρις.
82. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να βάλει τρίποντο από τη γραμμή των βολών...
83. Ο Τσακ Νόρις είναι ο μόνος τραγουδιστής που μπορεί να βγάλει δίσκο χωρίς να πρέπει να συμμετέχει ο Γιώργος Νταλάρας.
84. Ο Τσακ Νόρις έχει αποκρυπτογραφήσει την Γραμμική Α'.
85. Ο Τσακ Νόρις δεν χρησιμοποιεί τρίφτη για να βάλει τυρί στη μακαρονάδα του. Έχει τα γένια του.
86. Δεν είναι τυφώνας. Ο Τσακ φταρνίστηκε...
87. Ο Τσακ Νόρις ποτέ δεν γεμίζει το όπλο του. Απλά το κρατά και οι σφαίρες μπαίνουν από την παλάμη του.
88. Ο Τσακ Νόρις στο σκάκι είτε έχει λευκά, είτε μαύρα πιόνια, παίζει πάντα πρώτος. Αλλιώς ο αντίπαλος έχει βγει ήδη ματ..
89. Μια φορά σε μια παρτίδα Poker και αφού στο τραπέζι βρίσκονταν πολλά εκατομμύρια, ένας αντίπαλος του Τσακ Νόρις του αποκαλύπτει πως κρατάει καρέ του άσσου... ο Τσακ Νόρις χαμογελά και του δείχνει το Φλος Ρουαγιάλ που κρατούσε...
90. Όταν διαιρεί ο Τσακ Νόρις, δεν υπάρχει ποτέ υπόλοιπο.
91. Ο Τσακ Νόρις έπαιξε 3 φορές μονό με τον Michael Jordan. Τόσες φορές αποσύρθηκε από το ΝΒΑ.
92. Η πιθανότητα να καταφέρει κάτι ο Τσακ Νόρις είναι ίση με 2.
93. Η γάτα του Σρέντιγκερ έχει 50% πιθανότητες να ζήσει. Η γάτα του Τσακ Νόρις καμία.
94. Το κύριο προϊόν που εξάγει η επιχείρηση Τσακ Νόρις είναι πόνος...
95. Ο Τσακ Νόρις "πάει" με δύο ταχύτητες. Περπατάει, σκοτώνει...
96. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να φάει μόνο ένα (Lays).
97. Ο Τζέημς Μποντ έχει πάρει άδεια να σκοτώνει. Από τον Τσακ Νόρις...
98. Στο Χαιλάντερ έχει ειπωθεί πως στο τέλος μπορεί να υπάρξει μόνο ένας. Ο Τσακ Νόρις ευτυχώς δεν έχει εμφανιστεί ακόμα...
99. Ο Τσακ Νόρις ΜΠΟΡΕΙ να γλείψει τον αγκώνα του.
100. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να παίξει στα drums το "Painkiller", στα 877 bpm, φυσικά χωρίς διπέταλο...
101. Ο Τσακ Νόρις πιάνει ψάρια με τα χέρια, αφού πρώτα τα κυνηγήσει μέχρι αυτά να εξαντληθούν.
102. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να "σπάσει" στο μπιλιάρδο χωρίς να χρησιμοποιήσει τη λευκή μπάλα... ούτε καν τη στέκα!!
103. Όταν όλες οι μπαταρίες εξαντλούνται, η Duracell συνεχίζει...όταν και η Duracell εξαντλείται τότε συνεχίζει ο Τσακ Νόρις
104. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να κερδίσει 6αρι στο λόττο με 5 νούμερα.
105. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να διασπάσει το άτομο... με τα δόντια του.
106. Τα αναβολικά φτιάχνονται από τον ιδρώτα του Τσακ Νόρις.
107. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να κάνει ΜΑΤ με μια κίνηση.
108. O Τσακ Νόρις έχει πτυχίο Νηπιαγωγού απ' το Πολυτεχνείο Κρήτης, καθώς και πτυχίο Ηλεκτρολόγου Μηχανικού απ' τη Φιλοσοφική.
109. Μία μέρα ο Τσακ Νόρις δεν είχε κάρτα να μιλήσει με το αίσθημα. Πήρε ένα καλώδιο και έφτιαξε το Ιντερνετς.
110. Το τρένο δεν υπάρχει πια. Το πάτησε ο Τσακ Νόρις.
111. O Τσακ Νόρις ξέρει που είναι ο μικρός Alex.
112. O αγαπημένος ηθοποιός του Τσακ Νόρις είναι... ο Τσακ Νόρις
113. Όταν εφαρμόζεις την μέθοδο των τριών, ο ένας από τους τρεις είναι πάντα ο Τσακ Νόρις.
114. ο Τσακ Νόρις είναι ο πραγματικός υπαίτιος για τον θάνατο της μικρής Αννούλας.
115. Ο Τσακ Νόρις είναι ιδέα. Και οι ιδέες δεν πεθαίνουν ποτέ.
116. Ο Τσακ Νόρις είναι ο μοναδικός άνθρωπος που του επιτρέπεται να μιλάει για το Fight Club.
117. O Τσακ Νόρις δεν νικάει ποτέ. Οι άλλοι απλώς δεν κερδίζουν.
118. Ο Τσακ Νόρις ξέρει τι σημαίνει η λέξη "Ζαβαρακατρανέμια".
119. Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι η ενέργεια που υπήρξε κατά τη διάρκεια του Big Bang είναι περίπου ίση με 1 ΣΚτΤΝ (Στριφογυριστή Κλωτσιά του Τσακ Νόρις)
120. Σε ένα συνηθισμένο υπνοδωμάτιο υπάρχουν 1,242 πράγματα που ο Τσακ Νόρις μπορεί να χρησιμοποιήσει για να σε σκοτώσει, συμπεριλαμβάνοντας και το ίδιο το δωμάτιο.
121. Ένας τρόπος υπάρχει να λυθούν κάποια Σουντόκου. Να γράψεις ΤΣΑΚΝΟΡΙΣ οριζόντια ή κάθετα.
122. Όποτε εφαρμόζεις κάποιον μαθηματικό τύπο, ο τύπος αυτός είναι ο Τσακ Νόρις
123. Ο Πρώτoς Νόμος της Θερμοδυναμικής λέει πως η ενέργεια δεν μπορεί ούτε να καταστραφεί ούτε να δημιουργηθεί. Εκτός κι αν συναντήσει τον Τσακ Νόρις.
124. Για τον Τσακ Νόρις δεν ισχυει ο δευτερος νομος της Θερμοδυναμικής. O Τσακ Νόρις μειωνει την εντροπια του συμπαντος.
125. O Τσακ Νόρις εχει φτασει στην ακρη της γης. Και μετά γύρισε πίσω.
126. Πετρελαιοκηλίδα στη θάλασσα; Αιτία: Ο Τσακ Νόρις εκανε υπτιο και δεν είδε το τανκερ.
127. Οταν ο δράκουλας πηγε να δαγκωσει τον Τσακ Νορις στον λαιμο εσπασε τα δοντια του...
128. Ο Τσακ Νόρις είναι τόσο γρήγορος που μπορεί να κλειδώσει ένα συρτάρι με το κλειδί μέσα στο συρτάρι
129. Ο Τσακ Νόρις δεν ξυρίζεται, ακονίζει το ξυράφι στα γένια του
130. Μια φορά ο Τσακ Νόρις κλώτσησε ένα άλογο στο πηγούνι. Οι απόγονοι του είναι γνωστοί ως καμηλοπαρδάλεις
131. O Τσακ Νόρις ξέρει το τελευταίο δεκαδικό του π.
132. Στην ηλικία των 7, μια φορά που ο Τσακ Νόρις έπαιζε πιανο πάτησε μια λαθος νότα. Ετσι γεννήθηκε η jazz...
133. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να καθαρίσει φασολάκια και φακές ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ φορώντας γάντια του μποξ.
134. Ο Τσακ Νόρις ξέρει που τελειώνει το Σύμπαν.
135. Ο Τσακ Νόρις ξέρει που βρίσκεται το νησί των Αγνοούμενων.
136. Η επιτάχυνση της βαρύτητας είναι ανάλογη του Τσακ Νόρις.
137. Ο Τσακ Νόρις δεν ρωτάει ποτέ κανένα παιδί "ποιανού είσαι" γιατί γνωρίζει ήδη την απάντηση.
138. Η δύναμη των στριφογυριστών κλωτσιών του Τσακ Νόρις έχει ως μονάδα μέτρησης τα Ρίχτερ.
139. Ο Τσακ Νόρις κατασκεύασε το Matrix.
140. O Τσακ Νόρις έχει υπολογίσει την Απόλυτη Ερώτηση της Ζωής, του Σύμπαντος και των Πάντων.
141. Η αγορά βρίσκεται σε ισορροπία αν και μόνο αν η προσφορά ισούται της ζήτησης από τον Τσακ Νόρις.
142. Ένας σύντομος ορισμός του marketing είναι "η εκπλήρωση των αναγκών του Τσακ Νόρις με σκοπό το κέρδος (=την επιβίωση)"
143. Ο Τσακ Νόρις είναι ο πατέρας των παιδιών του Ζεββεδαίου.
144. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να λύσει τον Γόρδιο δεσμό.
145. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να βάλει γκολ πριν σφυρίξει ο διαιτητής την σέντρα.
146. Ο πρώτος που γεύτηκε την στριφογυριστή κλωτσιά του Τσακ Νόρις ήταν η μάνα του διότι τόλμησε να τον βυζάξει γάλα αντί για μπύρα.
147. Ο Τσακ Νόρις μπορει να χειροκροτήσει με το ένα χέρι.
148. Το φέγγάρι στην πραγματικότητα ήταν ένας μετεωρίτης που θα χτυπούσε την Γη. Δεν είχε υπολογήσει όμως την στριφογυριστή κλωτσιά του Τσακ. Έκτοτε το φεγγάρι είναι ο δορυφόρος της Γης.
149. Ο Τσακ Νόρις έπαιξε μια φορά Ρωσική Ρουλέτα με γεμάτο οπλο και, φυσικά, ΚΕΡΔΙΣΕ.
150. Όταν ο Τσακ Νόρις θελήσει ενα αυγό, τότε ανοίγει στη μέση την κότα.
151. Δεν υπάρχουν όπλα Μαζικής Καταστροφής στο Ιράκ. Ο Τσακ Νορις ζει στην Οκλαχομα.
152. Το συμπαν διαστέλεται συνεχώς για να χωρέσει τον Τσακ Νορις.
153. Ερώτηση: Πόσο χρόνο χρειάζεται ο Τσακ Νόρις για να αλλάξει μια λάμπα; Απάντηση: Καθόλου. Ο Τσακ Νόρις προτιμά να σκοτώσει το σκοτάδι.
154. Μεγάλη επιτυχία του Νότη Σφακιανάκη είναι διασκευή ενος τραγουδιού-ύμνου στον Τσακ Νόρις! Φυσικά, μιλάμε για το "Μια κλωτσιά σου μόνο φτάνει".
155. Η λέξη ΤΣΑΚΝΟΡΙΣ είναι απο τις ελάχιστες που διαβάζονται και αντιστρόφως. Μην το δοκιμάσεις, γίνεται.
156. Όπου δεν υπαρχει δικαιοσύνη, υπάρχει ο Τσακ Νόρις.
157. Οι πορδές του Τσακ Νόρις ζουν σε 24 (τουλάχιστον) διαστάσεις. Βλ. Θεωρία Πορδών - String theory
158. Ο Τσακ Νόρις σκοτώνει τα κουνούπια που τον δάγκωσαν για να παρει το αίμα του πίσω...
159. Ο Τσακ Νόρις δεν ξέρει SAP. Ξέρει όμως FAP.
160. Ο Τσακ Νόρις αποφάσισε πότε θα τελείωσει ο Πόλεμος των Άστρων!!!
161. Ο Τσακ Νόρις κάποτε πήγε να κοινωνήσει και σκότωσε τον παπά αμέσως μετά γιατί αυτός είπε "μεταλαμβάνει ο δούλος του Θεού". Και ο Τσακ Νόρις δεν είναι δούλος κανενός.
162. Ο Τσακ Νόρις βλάπτει το κάπνισμα.
163. Ο Τσακ Νορις είναι ο μοναδικός που μπορεί να κάνει sex με τη Cytherea για τρεις ώρες και αυτή να μη βγάλει ΟΥΤΕ ΜΙΑ σταγόνα!!!
164. O Τσακ Νόρις βάζει όλες τις μπάλες του μπιλιάρδου με το σπάσιμο.
165. Λέγεται ότι όταν ο Γκράχαμ Μπελ εφηύρε το τηλέφωνο, δήλωσε ότι η εφεύρεσή του θα είχε μόνο ευεργετικά αποτελέσματα για την ανθρωπότητα. Όταν ο Τσακ Νόρις το έμαθε, γέλασε και ίδρυσε τον ΟΤΕ.
166. Οι κότες έκαναν το αυγό... όταν είδαν τον Τσακ Νορις.
167. Για τον Τσακ Νόρις ο Τρίτος Νόμος του Νεύτωνα δεν ισχυει. Δεν υπάρχει αντίδραση στην δραση του Τσακ, ούτε ισόποση ούτε αντίρροπη...
168. Ο Τσακ Νόρις είναι Αυτό Που Θέλουν Οι Γυναίκες.
169. Οι σφαίρες δεν πετυχαίνουν τον Τσακ Νόρις. Τον βλέπουν και αλλάζουν κατεύθυνση.
170. O Τσακ Νόρις μπορεί να τριχοτομήσει μια γωνία.
171. Η αγαπημένη έκφραση του Τσακ Νόρις είναι η εξής: " Αυτοί που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, εκνευρίζουν εμένα που τα ξέρω!"
172. Ο χριστός δεν αναστήθηκε...Απλά ο Τσακ Νόρις του έδωσε μια 2η ευκαιρία.
173. Προσοχή:Μην αποκαλέσετε ποτέ μα ποτέ τον Τσακ Νόρις <Θεό>...Ειναι προσβολή.
174. Όταν ο Θεός είπε <Εγέννετο φώς>,ο Τσακ του είπε <πες και κανένα σε παρακαλώ>.
175. Δεν υπάρχουν ανάπηροι άνθρωποι.Μόνο άνθρωποι που έχουν νιώσει την οργή του Τσακ Νόρις.
176. Ο Ηρακλής είναι το παιδί του Τσακ Νορις με τη Ζηνα και ταυτόχρονα η Ζηνα το παιδί του Τσακ Νόρις με τον Ηρακλή.
177. O Τσακ νορις ευθυνεται για το φαινομενο του Global Warming
178. Μια φορά όταν ο Τσακ Νόρις έπαιζε ποδόσφαιρο, έριξε στριφογυριστή κλωτσιά σε έναν αντίπαλο και ο διαιτητής προσπάθησε να τον αποβάλλει. Ο Τσακ Νόρις του έδειξε την κόκκινη κάρτα και συνέχισε τον αγώνα.
179. Ο Τσακ Νόρις πάντα κερδίζει το χρυσό στους Ολυμπιακούς σε όλα τα αθλήματα. Κάθε χρόνο.
180. Το βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες πρόσφατα μετονομάστηκε σε "Τσακ Νορρις: Η Αυτοβιογραφία"
181. Οι Παραολυμπιακοί αρχικά ξεκίνησαν σαν δραστηριότητα των προηγούμενων αντιπάλων του Τσακ Νορρις.
182. Ο Τσακ Νόρις έχασε την παρθενιά του πριν τον πατέρα του
183. Η σκιά του Λουκι Λουκ γευτηκε πριν χρόνια τη στριφογυριστή κλοτσιά του Τσακ και από τότε έχει ένα delay
184. Ο Τσακ Νορις μπορει να χωρεσει 2 καρπουζια στην μια μασχαλη
185. Ο μόνος τρόπος για να σβήσει η φωτιά είναι να φτύσει ο Τσακ Νόρις
186. Ο Τσακ Νόρις σκότωσε τον τελευταίο Trollerator αυτοκτονώντας. Ως αθάνατος όμως... επέζησε.
187. Ο Τσακ Νόρις είναι ο μεγαλύτερος Jedi Μάστορας και εκπαιδευτής του Johnny SkyWalker
188. Ο Τσακ Νόρις πήγε στα Burger King και ζήτησε ένα Big Mac. Του το έφεραν...
189. Ο Τσακ Νόρις όταν εκσπερματώνει,δεν βγάζει σπερμα.Βγάζει υγρο πύρ.
190. Ο Τσακ Νόρις μπορεί να βρεί μέρος που δεν υπάρχει μύθος(η μπίρα)
191. Ο τσακ Νόρις μπορεί να φέρει διπλές με ένα ζάρι...
192. Ο Τσακ Νόρις μια φόρα βρέθηκε σε μάχη με μαχαίρια... Τα μαχαίρια ΕΧΑΣΑΝ!
193. Ο Τσακ Νόρις ξέρει ΠΟΥ πάει ο Καραμήτρος.
194. Τι βρήκε ο Γκράχαμ Μπελ μόλις ανακάλυψε το τηλέφωνο; - Δύο αναπάντητες από τον Τσακ Νόρις.
195. Όταν ο Θεός έδωσε στον Μωυσή τις 10 εντολές χαραγμένες σε πέτρινες πλάκες, ο Chuck Norris τις είχε ήδη σε flashάκι..
196. Ο Τσακ Νόρις ξέρει πόσο κάνει εμμέσως - σαφώς.
197. Ο Τσακ Νορις λεει ελα ντε και το ντε ερχεται
198. Γιατί ο πλανήτης Άρης δεν κατοικείται; Γιατί ο Τσακ Νόρρις είναι Παοκτζής.
199. Μια φορά έκανε μπάνιο ο Τσακ Νόρρις και ήταν Δευτέρα. Από τότε γιορτάζουμε την Καθαρά Δευτέρα.
200. Ο Τσάκ Νόρις έχει μόνο ένα χέρι. Το πάνω χέρι.
201. O Tσακ νορις εχει πιει internet cafe
202. Ο Τσακ Νορις κούναγε τη κούνια που τον κούναγε
203. Ο Τσακ Νορις δεν φοράει γυαλιά ηλίου. Ο ήλιος φοράει γυαλιά Τσακ Νορις!
Μακριά στην Ισπανία, όλε Που χει ψηλά βουνά και θάλασσα πλατιά ο ήλιος λαμπερός και το κρασί γλυκό κιθάρες τραγουδούν και τα πουλιά πετούν Μακριά στην Ισπανία, όλε!
Καλησπέρα πανέμορφα πλάσματα της μπλογκόσφαιρας. Όπως βλέπετε τελευταία συνεχίζω να σπάω την υπόσχεση που 'δωσα να γράφω συχνότερα (όχι, δεν ξεχνάω τις υποσχέσεις μου, ειδικά αν δεν τις κρατάω) ωστόσο συνειδητοποίησα τουλάχιστον γιατί συμβαίνει αυτό. Τελευταία παίζει να 'χω ήπια μορφή κατάθλιψης, μιας και οι διαταραχές μου στον ύπνο, τη διατροφή και την διάθεση εντείνονται αλλά δεν μασάω. Είμαι σε φάση "σιγά μην αρχίσω να χαπακώνομαι", "όχι που θα τους κάνω την χάρη", "σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ \m/". Υποθέτω πως καίγεστε να μάθετε γιατί έβαλα το παραπάνω άσμα ασμάτων αλλά γράφω τόσο όμορφα που έχετε απορροφηθεί από την αρτιότητα της γραφής μου. Ναι, το νιώθω. Δεν χρειάζεται να το αρνείστε. Μακριά στην Ισπανία, λοιπόν, πέφτει και η Καταλονία με πρωτεύουσα..; Την Βαρκελώνη, τον προορισμό που επιλέξαμε για εφταήμερη. Λίγο το γεγονός πως η έλλειψη σοβαρής προσωπικής ζωής, υποψίας κατάθλιψης και προετοιμασίας για μία λάμψη εφταήμερης χαράς αν όχι ευτυχίας, δεν έκατσα να γράψω. Επίσης έχω αρχίσει να υποπτεύομαι πως και το ίντερνετ το βαρέθηκα. Μάλλον επισκέπτης είμαι και δω, όπως παντού άλλωστε. Στο σχολείο, στο φροντιστήριο, στο θέατρο... στο ίδιο μου το σπίτι. Πνεύμα ανησυχίας :Ρ Έ ρε γλέντια... Η ώρα είναι δώδεκα παρά τρία και στη μία έρχεται ο πατέρας μου. Δύο παρά τέταρτο έχουμε ραντεβού στο σχολείο και τεσσεράμιση έχει πτήση. Και ναι, παίζει να καταφέρω να βάλω στην τριπλή θέση εμένα, την Λίζα και τον Κρίστιαν. Να εξηγήσω. Όπως κάθε ευηπόληπτο φύκι της κοινωνίας, διαβάζω βιβλία ασταμάτητα. Το 'ριξα στα βαμπίρια πάλι, μα τω θεώ όμως, φάση έχουν. Το Vampire Academy έχει να κάνει με βαμπίρ θνητά, βαμπίρ αθάνατα και μισά βαμπίρ-μισά ανθρώπους. Η Rose είναι της τελευταίας κατηγορίας και κολλητή με μία της πρώτης κατηγορίας, την Λίζα. Προσωπικά πάντα ένιωθα να ταυτίζομαι με την Rose. Και εδώ μπαίνει και το εξωτερικό στοιχείο. Περισσότερο βέβαια μοιάζουμε στο πρόσωπο παρά στο σώμα :Ρ Η Λίζα είναι ΙΔΙΑ η φίλη μου η Μαρία για αυτό και την λέω Λίζα. Αλλά η πραγματικά αξιοσημείωτη ομοιότητα είναι αυτή του Γιάννη (κολλητός του Καφράνταη, τον έχω αναλύσει και αυτό το παιδί) με τον Κρίστιαν. Όποιος έχει διαβάσει τα βιβλία αυτά και δει τον Γιάννη δεν θα διαφωνήσει. Για αυτό και τα φετινά μας μπλουζάκια είχαν ανάλογα ονόματα και λογότυπα: Rose: Ι fucked your boyfriend :P Lissa: <-They want to sleep with me-> Christian: Heaven does not accept me and hell thinks I'll take over Και θεέ μου, πόσο τραγικά αστείο είναι :Ρ Πέρα από όλα αυτά έκανα το διάβασμά μου: Πικάσσο, Νταλί, Μιρό, Γκαουντί. Να 'ναι καλά η μαμά που πήγε πέρσι και αγόρασε όλα τα σουβενίρ και τα βιβλία και εγώ μπορώ να γίνω όσο τσιγκούνα γουστάρω :Ρ
Τέλος, να σημειώσω τις τελευταίες δραστηριότητές μου: Mortal Instruments, Caster Chronicles, Fallen Series, The Hunger Games, Εχθροί εξ αίματος-Αρκάς. Το τελευταίο θέλω να το ανεβάσω με την θεατρική ομάδα οπώς και δήποτε.- Επίσης το πισί μου κυριολεκτικά χέζει ταινίες μπροστά μου. Έχω δει όλες τις φετινές, τα πάντα μιλάμε. Η Πόρτμαν το άξιζε το Όσκαρ με τα χίλια. Τo Black Swan πάει κατευθείαν, όχι απλά στα αγαπημένα μου, αλλά ξεπερνάει και το the notebook. Από soundtracks πάλι ξεσκιστήκαμε, κυριολεκτικά. Mansel, Desplat, Rahman, γενικώς. Επίσης στα αγαπημένα OST το σόσιαλ νέτγουορκ. Από Α' αντρικού το ξέραμε πως ο Φέρθ θα το πάρει, και φυσικά και το άξιζε αλλά και πάλι χαλάστηκα που δεν το πήρε ο Φράνκο. Για Β' αντρικό καλός ο Bale, αλλά ο Rush ασυναγώνιστος. Αυτάαααα :Ρ Κατά τα άλλα συνεχίζω να κατεβάζω pdf που πιθανότατα δεν θα διαβάσω ποτέ, συνεχίζω να ακούω μουσική που δεν προλαβαίνω να ακούσω όσο θα ήθελα, συνεχίζω να κατεβάζω ταινίες που θα μπουν σε αναμονή. Αυτά τα συνταρακτικά μου νέα, και ναι, χάνομαι σε λογοτεχνικούς κόσμους για να μην ασχοληθώ με τα δικά μου. Νέα κάψα η φωτογραφία και ο κινηματογράφος, για την ώρα ταινίες μικρού μήκους. Ωωω, πόσο εναλλακτική και ίντι ροκ είμαι. Μακριά, μακριά στην Ισπανία μπας και μου φύγει η κάψα να φωτογραφίσω πόρνες, να κάνω τριπλή σχέση και να δοκιμάσω καλό κρασί ακούγοντας ισπανικές κιθάρες ωσάν την ταινιάρα Vicky Christina Barcelona.
ΥΓ1: Πάνο, στο ορκίζομαι, αν το διαβάζεις αυτό θα πέσει ξύλο αν ξανακάνεις ρηχές σκέψεις για τον Γούντι Άλλεν.- ΥΓ2: Έχω τρελή όρεξη. Απλά ευελπιστώ να μην μου φύγει. ΥΓ3: Γενικώς τώρα νιώθω καλά. Πραγματικά προσπαθώ, όχι να σκέφτομαι θετικά, αλλά τουλάχιστον χωρίς καταστροφολογία. Ο κυνισμός πάντως δεν φεύγει.
Σε μισώ. Σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, σε μισώ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ, ΣΕ ΜΙΣΩ!
Which means I still fuckin care.
What started as a whisper, Slowly turned in to a scream. Searching for an answer Where the question is unseen. I don't know where you came from And I dont know where you've gone. Old friends become old strangers Between the darkness and the dawn
Amen omen,will I see your face again? Amen omen,can I find the place within To live my life without you?
I still hear you saying "All of life is chance, And is sweetest,is sweetest when at a glance" But I live, I live a hundred lifetimes in a day. But I die a little In every breath that I take.
Amen omen,will I see your face again? Amen omen,can I find the place within To live my life without you?
I listen to a whisper, Slowly drift away. Silence is a loudest, Parting word you never say. I put I put your world Into my veins Now a voiceless sympathy Is all that remains.
Amen omen,will I see your face again? Amen omen,can I find the place within To live my life without you?
Καλώς τα αρχίδια μας τα δυό... δηλαδή; Εγώ. Me. Moi. Ego.
Ναι, πέρα από τις μετριοπαθείς τάσεις παλιμπαιδισμού μου, σας το ορκίζομαι, I am not on drugs. Απλώς εθίζομαι από την τελειότητά μου.
Ελπίζω να χαίρετε άκρας υγείας διότι νους υγιής εν σώματι υγιή τέκνα μου. Βεβαίως βεβαίως.
Δύο λέξεις: Διά-βασμα. Πήρα μπρος. Τυχαίο; Ναι :D
Και ενόσω το Κριπίδιον εσκέφτεται σαφώς όπως κάθε ευηπόληπτο φύκι που περιπλανάται άσκοπα ανά τη χώρα, ο Χάρι Πότερ για άλλη μία φορά απέδειξε πόσο ουτοπικός χαρακτήρας είναι. Δηλαδή, ντίαρ, εδώ ο Βόλντι δυσκολεύτηκε να φτιάξει Πεμπτουσιωτές, θα μου φάει ο Ρον τον ένα; Ο Ρον, η ενσάρκωση της μετριότητας; Ω, αλιά μου. Λυποθυμώ.
Τέκνα μου. Δύσκολοι προβλέπονται οι καιροί για τον ένα και μοναδικό μας Άντον Μόρβολ Χερτ.
Προσπερνώντας την αρτιότητα της animated σκηνής της ιστορίας των Κλήρων του Θανάτου διότι η ανάλυσή της θα αποδειχθεί εξαιρετικά χρονοβόρα,θα ξεράσω τα καλά νέα της πρόσκαιρης σαφώς ευθυμίας μου. Φίλοι μου, έκανα συγκρότημα.
... γελάτε ρε κουφάλες;
Το περίμενα πως όχι :Ρ
Άβε.
To do list: Να τελειώσω το ΓΑ-ΜΑ-ΤΟ "Οκτώ" της Κάθριν Νέβιλ, το "Vampire Diaries: The Return: Nightfall" της Σμιθ και να αρχίσω την τριλογία "Αγώνες Πείνας" της Κόλλινς καθώς και την σειρά Skins που έχω κρατημένη εδώ και καιρό. Σειρά έχουν τα βιβλία "Torment" της Lauren Kate, "Beautiful Darkness" από την σειρά Caster Chronicles των Garcia/Stohl και και να διαβάσω επιτέλους τα Morganville Vampires. Τόσα καλά λόγια άκουσα... Και φυσικά χρυσά μου, την Κυριακή έχει παράσταση τον Μικρό Πρίγκηπα! <333
ΥΓ: Να σημειώσω πως για την ώρα αφήνω τον Ντοστογιέφσκι σε αναμονή γενικώς διότι τόσος ρεαλισμός αυτή τη στιγμή μου κάνει κακό. Για την ώρα πάντα.
Δεν ξέρω πως να αρχίσω είναι η αλήθεια. Απλώς σκεφτόμουν... διάφορα περιστατικά που με έφεραν εδώ και σήμερα.
Ο καιρός φαίνεται να περνάει απειλητικά γρήγορα όταν είσαι τρίτη λυκείου. Ακόμα πιο απειλητικά γρήγορα όμως περνάει όταν σου διαφεύγει το ίδιο το γεγονός.
Είμαι κουρασμένη... πολύ κουρασμένη. Περπατάω κουρασμένη, προσπαθώ να μην δείχνω κουρασμένη, αλλά είμαι. Εχτές ήταν μία από κείνες τις ευχάριστες ρομαντικές ημερούλες που η κούραση είναι όμορφη, γλυκιά. Εκείνη η κούραση του να έχεις περπατήσει όλη την πόλη και να επιστρέφεις σπίτι μισοϊδρωμένος και ζεσταμένος. Δεν ξέρω τι φταίει; Τα φώτα της πόλης, το αίσθημα της ζεστασιάς, ο ρομαντισμός... ό, τι και αν είναι, εχτές πέρασα καλά.
Κατέβηκα στο κέντρο, μιάς και δεν είχα φροντιστήριο, να συναντήσω την φίλη μου την Ρέα, που ανέβηκε από Αθήνα εδώ σε μία κολλητή της, αρνούμενη πεισματικά ένα sleepover στο σπίτι μου, ακατάδεχτη καθώς είναι. Ντροπή. Δεν φτάνει που την βγάλαμε στο Ντε Φάκτο, ένα από τα 10 μέρη που αξίζουν για καφέ στην Θεσσαλονίκη, μας θέλει Φάληρο και βλακείες. Από τις 6 ως τις 9 δεν βάλαμε γλώσσα μέσα, γνωστές γλωσσοκοπάνες και οι 2, και να φανταστείς πως ούτε τα μισά δεν είπαμε. Κυρίως μιλήσαμε για βιβλία, μουσική και σειρές όπως Gossip Girl και Vampire Diaries (θα κάνω ποστ κάποια στιγμή για το δεύτερο, αναμένετε). Μιλήσαμε όμως και για τα δικά μας... τους φίλους μας, τους νυν, τους πρώην και λοιπούς δεσμούς. :Ρ
Μετά πλάκωσα ένα πιτόγυρο στο νέο αγαπημένο μου (από χτες) γυράδικο με τους πιο αστείους υπαλλήλους. Γυρίζοντας σπίτι μου την έπεσα αλλά δεν κοιμήθηκα μέχρι τη μία.
Ξανά.
Που με φέρνει πίσω στο φλέγον θέμα.
Είμαι κουρασμένη. Πολύ κουρασμένη.
Καθώς η αδράνεια και τα λόγια καταρρέουν, βρίσκω τον εαυτό μου σε μία κατάσταση απόλυτου τίποτα. Μέχρι και η αδράνεια είναι κάτι. Αυτό όμως έχει ξεπεράσει τα όρια της αδράνειας.
Μπλόκα. Τίποτα. Μηδέν.
Και δεν είναι μόνο το μυαλό μου που παίρνει φθίνουσα πορεία εκεί που το χρειάζομαι, είναι και σωματικό το πρόβλημα. Τις 2 τελευταίες βδομάδες, τα βράδυα, πέρα από το ότι δεν μπορώ να κοιμηθώ περισσότερο από 5 ώρες, νιώθω μία απίστευτη ζέστη στα μάγουλά μου... στο μέτωπό μου... ένας πονοκέφαλος, περισσότερο ημικρανία. Νιώθω πως μέσα σε όλο αυτό καταρρέω. Έχει μειωθεί η αντίληψή μου στους ήχους και στην όραση περιστασιακά, ενώ πριν έπαιρνα εύσημα όσον αφορά την ευαισθησία μου στις αισθήσεις.
Χάνομαι... πνίγομαι σε μία θάλασσα, σε έναν χαώδη βυθό.
Οι κύκλοι στα μάτια μου ποτέ δεν είχαν φτάσει τόσο κάτω. Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Αδυνατώ. Πάω για ύπνο από τις δέκα μερικές φορές, προσπαθώντας να κοιμηθώ λίγο παραπάνω... αλλά με ακολουθεί αυτή η ζέστη, ο πονοκέφαλος, τα φώτα του δρόμου έξω τα οποία φαίνονται να με ενοχλούν όλο και περισσότερο, ό, τι είδους φως και αν είναι, ακόμα και του ήλιου μου προκαλεί αφόρητη ενόχληση... και δεν καταφέρνω να κοιμηθώ πολύ. Τι τρέχει με μένα; Εχτές πήρα την πρώτη μου απουσία και φρίκαρα.
Και όλα θολά, σαν σουρρεάλ, σαν να τα ζούσε κάποιος άλλος και όχι εγώ. Πρέπει να κοιμηθώ.... πρέπει.
Βλέπω άτομα, πράγματα που κάποτε με ενδιέφεραν και πλέον τα σιχαίνομαι... οι ίδιες πέντε ατάκες, οι ίδιες πέντε δημοφιλείς γκριμάτσες, τα ίδια πάνω κάτω ποστ...
Και κουράζομαι ακόμα περισσότερο από όλη αυτή τη ματαιότητα.
Τι θέλω και τα διαβάζω τα κωλοβιβλία; Τι την ακούω την σκατομουσική; Αφού πάλι θα μπω στον κύκλο του 99, θέλοντας αυτό-που-δεν-έχω. Κακό θα ταν να χα γεννηθεί σε κείνη την ευλογημένη άγνοια, κλειστόμυαλη και σκυλού; Μία γκόμενα σαν όλες τις άλλες.
Χαζή. Χαζή και αδαής για την αλήθεια.
Σήμερα όταν πήγα στο φροντιστήριο περίμενα να ξεκινήσει το μάθημα... ήμουν μέσα στο κτίριο και πλησίασα την γυάλινη πόρτα για να δω έξω. Πρόσεξα φευγαλέα κάποιον που ερχόταν και σχεδόν τρόμαξα. Και μόνο τότε παρατήρησα καλύτερα το πρόσωπο του άγνωστου. Φορούσε τα ρούχα μου, μιμούταν τα μαλλιά μου με εκνευριστικό τρόπο και είχε το ακουστικό στο αυτί όπως το χα και γω. Μα ήταν τα μάτια που βρήκα τόσο ξένα.
Και κατάλαβα ότι φοβόμουν μία ξένη. Εμένα.
Φώτα πάλι παρακαλώ.
"Και η γαρδένια, μπαμπά;" ρώτησα, γνωρίζοντας ήδη πόσο δύσκολο λουλούδι είναι. "Η γαρδένια... είναι σαν εσένα, Κωνσταντίνα. Πρέπει να την φροντίσεις, να την ποτίσεις, να θυσιάσεις για κείνη ώστε να ανθίσει..."
I am the fold, in the wake Watch me push her back and break I lose all my friends, and wash away All the fractures Ive displayed
But we still, hold on
Cause it was All you wanted And all I needed But all I gave up, now Could you hold me tighter When worlds collide Just hold me down right now
All these lines, in the air I dont know if anyone would care Im losing my friends, in the wave Of all these fragments I cant fake
But we still, hold on
Cause it was All you wanted And all I needed But all I gave up, now Could you hold me tighter When worlds collide Just hold me down right now
Pull me in Drown my fear Could you wait another day, knowing that Ill come back Ill come back no fear
Cause it was All you wanted And all I needed But all I gave up, now Could you hold me tighter When worlds collide Just hold me down right now
Σε έβλεπα σήμερα... με την άκρη του ματιού μου... σε φανταζόμουν να χαμογελάς ενώ σε κοιτώ... χμ, ίσως ζητάω πολλά από σένα. Τι σκατά, χαμογελάς μήπως ποτέ σε κανέναν για να χαμογελάσεις σε μένα;
Αναρωτιέμαι αν σε έκανα ποτέ να γελάσεις. Λίγες φορές ναι, νομίζω πως σε έχω ακούσει. Αλλά δεν μιλώ για αυτό, μιλώ για εκείνο το άκυρο γέλιο, το απαγορευμένο, το καταδικαστέο. Από εκείνο που είσαι μέσα στο λεωφορείο, θυμάσαι κάποια βλακεία που είπα και σκας στα γέλια. Οι άλλοι σε κοιτάνε λες και μόλις λέρωσες τα παπούτσια τους και σταματάς απότομα, το χαμόγελο όμως παραμένει στα χείλη σου. Τέτοιου είδους γέλιο.
Και μιάς και ποτέ δεν συναντηθήκαμε για κείνη τη βόλτα στην παραλία... συναντήθηκα εγώ μαζί σου.
Για αρχή πήγαμε στο κέντρο... κάναμε μία μικρή βόλτα... εσύ δίπλα μου στην φαντασία μου... Πιο μετά κατεβήκαμε προς το Κρατικό. Εκεί βρήκαμε τους αριστερούς να κάνουν διάλεξη για τις εκλογές. Προχωρήσαμε, και φτάσαμε στον Λευκό Πύργο. Εκεί σου είπα πόσο μόνη νιώθω, και πόσο πονάει. Σου είπα πόσο υπέροχα ήταν να είσαι μόνος αλλά και το πόσο κενός νιώθεις... την αίσθηση του να έχεις φίλους... την έλλειψη αυτών...
Και μετά σου είπα πόσα σήμαινες για μένα. Και πόσα σημαίνει το ότι δεν είσαι εδώ.
Φτάσαμε στο Βασιλικό. Σου περιέγραψα τα όγδοα γενέθλιά μου πάνω στο μπαρ του θεάτρου. Το πόσο υπέροχα ήταν μα το πόσο άδοξα έληξε η βραδιά από τα σχόλια των χωρισμένων γονιών μου μεταξύ τους.
Σε έβλεπα σήμερα... με την άκρη του ματιού μου... σε φανταζόμουν να χαμογελάς ενώ σε κοιτώ... και τελικά μου χαμογέλασες.
...and all is well in the world.
don't know what to do anymore I've lost the only love worth fighting for I'll drown in my tear storming sea that would show you, that would make you hurt like me
all the same, I don't want mud-slinging games it's just a shame to let you walk away is there a chance, a fragment of light at the end of the tunnel, a reason to fight is there a chance you may change your mind or are we ashes and wine?
don't know if our fate's already sealed this day's a spinning circus on a wheel I'm ill with the thought of your kiss coffee-laced, intoxicating on her lips
shut it out, I've got no claim on you now I'm not allowed to wear your freedom down
is there a chance, a fragment of light at the end of the tunnel, a reason to fight is there a chance you may change your mind or are we ashes and wine?
I'll tear myself away if that what you need there is nothing left to say
is there a chance, a fragment of light at the end of the tunnel, a reason to fight is there a chance you may change your mind or are we ashes and wine? reduced to ashes and wine or are we ashes...
Ματαιότις ματαιοτήτων... βαριέμαι. Το τι βαριέμαι δεν θα το πω, όχι σήμερα, όχι έτσι.
Έχω γαμηθεί να γράφω διαγωνίσματα, και φοβάμαι μην τα παρατήσω στην μέση και το μετανιώσω για τα επόμενα σαράντα χρόνια.
Είμαι κουρασμένη... πολύ κουρασμένη. Και δεν φταίνε μόνο τα πεντάωρα βραδινού ύπνου, είναι και και ψυχολογικό το θέμα. Και πνευματικό. Κουράστηκα να πεθαίνω μόνη... Όχι, δεν γράφω για σένα τώρα και ούτε πρόκειται ξανά οπότε κάνε τα στραβά μάτια. Και στο λέω για να καταλάβεις πως θα γράφω ό, τι μου καπνίσει.-
Κουράστηκα να πεθαίνω μόνη είπα... και βαρέθηκα, μαζί με αυτό, να μην μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι. Είναι κάτι στιγμές που απλά νιώθω, αντί να σκέφτομαι. 100% καθαρό ναρκωτικό "συναισθήματα". Καμία σκέψη. Και σήμερα είμαι σε κάτι τέτοιο μετέωρο.
Νωρίς είναι ακόμα... έτσι λέω για να με ξεγελάσω.
Σταματά πουθενά η κατηφόρα;
Μαλακίες πετώ. Ό, τι μου 'ρθει. Αντί να χτυπήσω κάνα οκτάωρο να συνέλθω κάθομαι δω και γράφω όσα πράγματα δεν έγραψε η ανθρωπότητα.
ΥΓ1. Όλη η mixpod για σας. ΥΓ2. Και σήμερα μόνη πεθαίνω...
Athlete-Wires
You got wires, going in You got wires, coming out of your skin You got tears, making tracks I got tears, that are scared of the facts
Running, down corridors through, automatic doors Got to get to you, got to see this through I see hope is here, in a plastic box I've seen christmas lights, reflect in your eyes
You got wires, going in You got wires, coming out of your skin There's dry blood, on your wrist Your dry blood on my fingertip
Running, down corridoors through, automatic doors Got to get to you, got to see this through First night of your life, curled up on your own Looking at you now, you would never know
I see it in your eyes, I see it in your eyes You'll be alright I see it in your eyes, I see it in your eyes You'll be alright
Alright
Running, down corridors through, automatic doors Got to get to you, got to see this through I see hope is here, in a plastic box I've seen christmas lights, reflect in your eyes down corridors, through automatic doors Got to get to you, got to see this through First night of your life, curled up on your own Looking at you now, you would never know.
Και έλεγα που θα μου πάει, που θα μου πάει, θα ξεσπάσω και θα τα χώσω τελικά εκεί που ήθελα.
Δεν έγραφα τόσες μέρες, να δω πως θα πάει η κατάσταση, και μετά ίσως να έκανα ανάρτηση. Εμ, μιά ψυχή που είναι να βγει...
Την Παρασκευή, μιάμιση βδομάδα πριν, τελευταία ώρα στο σχολείο κάναμε αποχή. Για ποιό πράγμα; Μαντέψτε.
ΚΑΤΑΛΗΨΗ.
Τα αιτήματα συντάχθηκαν εντός πέντε λεπτών, μία εκνευριστική χαρτούρα-πάσο για να κάθεται το μισό σχολείο με φραπέ και κινητό στο χέρι. Γουάου φίλε μου. Κάνε κατάληψη. Επαναστάτησε. Αφού μπορείς! Όλοι μπορούνε.
Δεν θα αφιερώσω χρόνο καν για να πω τα αιτήματα, εκ των οποίων μερικά ήταν βλακώδη, άλλα πιπιλιζόντουσαν από τότε που οι ίδιοι οι καθηγητές ήταν λύκειο (τι να είναι αυτό το 5% στην παιδεία άραγε...) και άλλα της στιγμής.
5 μέρες κατάληψης, το Σάββατο πριν από 3 μερούλες δηλαδή ο διευθυντής μπήκε στο σχολείο και έσπασε την κατάληψη. Την Δευτέρα ήμουν ένα από τα 20 παιδιά που καθάρισαν το σχολείο και χαίρομαι για αυτό. Μέσα στο Σαββατοκύριακο μπήκαν φίλοι των υπέρ, εξωσχολικοί, άλλοι αναρχικοί άλλοι πιθανώς χρυσαυγίτες και έτσι απλά το σχολείο έχασε φωτοτυπικό, όλο τον αθλητικό εξοπλισμό και βιβλία της δανειστικής.
Επαναστάτησε. Μπορείς. Όλοι μπορούν.
Την Τρίτη έγινε για άλλη μισή ώρα κατάληψη (λουκέτα από 5 τυχαίους τριτοδεύτερους "επαναστάτες"-γυμνασιόπαιδα χωρίς βούληση) και σπάσαν πάλι τις κλειδαριές οι γονείς. Εισαγγελεία, σφυριά, συζητήσεις, πανό, χαμός σου λέω.
Χμ, κάτι μου λέει πως δεν πρέπει να συνεχίσω άλλο. Ήδη εκτέθηκε το σχολείο, μην το ξεφτιλίσω και γω.
Ίσως να ανέπτυσσα, αλλά δεν νομίζω πως αξίζει. Μαζί με την επέτειο ονόματι κατάληψη που γίνεται κάθε χρόνο (ένα μέσο το οποίο όταν θα θέλουμε να το χρησιμοποιήσουμε δεν θα μας παίρνουν στα σοβαρά) έρχονται και κάτι τέτοια μπινελικώματα και συζητήσεις με καθηγητές, και εγώ αυτή την επετειούλα, αυτό το πανηγυράκι δεν θα το ξανασυζητήσω.
Την καλησπέρα μου σε όλη την μπλογκόσφαιρα... όχι, δεν σας ξέχασα, ελπίζω ούτε και σεις. Για να μιλήσω και ειλικρινά, μάλλον εμένα έχασα κάπου στην πορεία, εκεί που λέω πως θα κάνω ανάρτηση, δεν ξέρω τι να πω. (Μπράβο. Τέτοια θέλουν να διαβάζουν οι μπλόγκερς, έχει ενδιαφέρον. Συνέχισέ το.) Σκεφτόμουν να κάτσω και να γράψω κάτι για το πολιτικό γίγνεσθαι, μα πλέον έχω σιχαθεί τόσο πολύ όχι μόνο να βλέπω τα χάλια μας, αλλά και να ακούω για αυτά, να φυτρώνουν παντού παράθυρα στην τηλεόραση, να διαβάζω μπλογκς με απόψεις, να βλέπω συζητήσεις, συζητήσεις, συζητήσεις και τέλος τίποτα. Οπότε όχι, μην περιμένετε ξανά τέτοιο πράμα από μένα. Για την ώρα. ;)
Τελευταία πέρασα αρκετό χρόνο μόνη μου, κλασσική Κωνσταντίνα, χαμένη μέσα στην μουσική και τα βιβλία. (Ανάπτυξη πάνω σε αυτό. Είναι φυσιολογικό, από αυτά που κάνουν όλοι καθημερινά. Δεν πειράζει που τα κάνεις τώρα επειδή δεν έχεις τι άλλο να κάνεις.) Βρήκα ένα παλιό μου CD των Coldplay και τις τελευταίες μέρες το έχω λιώσει. Δυστυχώς πρόσβαση σε υπολογιστή δεν έχω καθημερινά λόγω υποχρεώσεων, και μιάς και ποτέ μου δεν έμπαινα στον κόπο να αγοράσω CD (πες την αλήθεια. 3 χρόνια έχεις που ακούς σωστή μουσική, πιο πριν άκουγες Βίσση στα 8 σου.) πρέπει να πορευτεί κανείς με όσα έχει. Αυτό κάνω και γω. (Κοιτάξου στον καθρέφτη και δες το ειρωνικό βλέμμα που έχεις για τα μούτρα σου.)
Anyway, αυτές τις μέρες δεν σταματάω να διαβάζω εξωσχολικά βιβλία. (-.- είσαι για σκότωμα) Εδώ και 2 βδομάδες τελείωσα το Υπόγειο και στο διήμερο τελειώνω και τους φτωχούς. Σειρά έχει... ό, τι βρω. Να'ναι καλά ο μπαμπάς που όταν έφυγε μου άφησε την συλλογή του.
Ωστόσο, νιώθω την ανάγκη να εξομολογηθώ πως στα χέρια μου έπεσε και ένα άρλεκιν. :Ρ Το πιο τρελό γέλιο της ζωής μου έριξα με αυτό το βιβλίο. Αν το αποκαλεί κανείς βιβλίο αυτό. Οι λεπτομέρειες, οφείλω να σας πω πως ήταν ανατριχιαστικές! (Που ξέπεσες δες. Καλά σου λένε πως δεν έχεις αισθητική.)
Πέρα από αυτά, θα ήθελα να μιλήσω για το κενό της 3ης ώρας εχτές. Έφυγε η Κ.-fuck, μία σωστή καθηγήτρια την είχαμε- και τα κορίτσια κάτσαμε όλες μαζί. Αφού συζητήσαμε λίγο για την εργασία της πληροφορικής (you sound like a student, oh god)-η Δ. και η Β. έχουν ως θέμα το σατανισμό αλλά αφού τους έδωσα λινκ (το οποίο βέβαια το μπλοκάρει το firewall του σχολείου) στρέψαμε την συζήτηση στην wicca. :Ρ Η συζήτηση όμως διακόπηκε όταν τα αγόρια αποφάσισαν πως η συνταγή της ευτυχίας στο σχολείο ήταν να μας πετάξουν μπάλες στο κεφάλι. Πιστέψτε με, είμαι τρίτη λυκείου! Το πράγμα στράφηκε σε άγριο κυνηγητό-μα γιατί δε με πιστεύετε, όλοι μας είμαστε 3η λυκ!- και αφού τους κλέψαμε μία μπάλα -ατάκα Ελίζας στην πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια: Μα σας είπα, εσείς θα πολεμάτε με τα αγόρια!!!- έφεραν και άλλη τα ζώα. Ευτυχώς δεν κράτησε πολύ, ωστόσο γέλασα με την ψυχή μου.
Κοντά στο τέλος, θα ήθελα να μιλήσω για τον τίτλο της ανάρτησης. Τελευταία ήμουν και ακόμα είμαι κάπως μόνη. Νιώθω κάπως σαν σε γυάλα μιάς και δεν ανοίγομαι ούτε στην Ιωάννα, ούτε στην Ελίζα (λες και θα καταλάβαινε) ούτε στην Τζωρτζίνα. Μου λείπουν οι φίλες μου μα δεν είμαι σίγουρη αν θα με καταλάβαιναν. Και αν τους μιλούσα για το βάθος αυτών που νιώθω... ίσως να μην το καταλάβαιναν, γιατί δεν ξέρω αν το έχουν νιώσει ποτέ. Ώρες ώρες ντρέπομαι. Άλλες πάλι σκέφτομαι πως είναι καλύτερα έτσι τα πράγματα. Όταν ο άλλος σε ξέρει τόσο καλά σε αναγκάζει να είσαι ανοιχτός και ευάλωτος, και δεν έχω πρόθεση να το επιτρέψω αυτό ξανά. Ίσως απλά να μην τις αγαπάω αρκετά, ίσως να τις νοιάζομαι αλλά να μην τις εμπιστεύομαι, να αγαπώ μόνο τον εαυτό μου. Ώρες ώρες σκέφτομαι πως θα ένιωθαν αν τα διάβαζαν αυτά, ειδικά η Ιωάννα με την οποία έχω δεθεί τελευταία και η Τζωρτζίνα, της οποίας η κριτική πάντα με τρομάζει κάπως. Η σκέψη τουλάχιστον. Η Ελίζα από την άλλη μάλλον θα τα διαβάζει αυτά -της έδωσα το λινκ, φακ- αλλά δεν θα κατανοεί πολλά, αν πάρεις υπόψην πως μου έχει πει πως γράφω σαν την Στέφενι Μέγιερ -τόσα διάβασες, τόσα ξες! πάρε κάτι άλλο εκτός από λυκόφως :Ρ.
Χμ, και μιάς και πιάσαμε τα βαμπίρια, έχω να πω πως η Katherine Pierce είναι η πιο in βρικόλακας όλων των εποχών (Vampire Chronicles not included dear.-). Το χτεσινό επισόδιο Vampire Diaries μου θύμισε διάφορα και δεν περίμενα να με αγγίξει τόσο. Το λέω αυτό μιάς και τα βαμπίρ από ό, τι φαίνεται τελευταία ξεφυτρώνουν σαν τα φύκια στον ωκεανό. Αλλά δεν είναι μόνο τα βαμπίρ σε αυτή τη σειρά. Είναι κάτι άλλο, κάτι που δεν μπορώ να προσδιορίσω ακόμα. Ίσως είναι η γοητεία του να είσαι ένας ανίκητος αθάνατος και να καταντάς πιο ρομαντικός από τους ίδιους τους ανθρώπους. Χμ.
Δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω. Αδυνατώ όμως να κλείσω χωρίς μουσική.
To πρώτο κομμάτι της λίστας αφιερωμένο σε σας:
You can tell by the way, she walks that she's my girl You can tell by the way, she talks that she rules the world. You can see in her eyes that no one is her chain. She's my girl, my supergirl.
And then she'd say, it's Ok, I got lost on the way but I'm a supergirl, and supergirls don't cry. And then she'd say, it's alright, I got home late last night, but I'm a supergirl, and supergirls just fly.
And then she'd say that nothing can go wrong. When you're in love, what can go wrong? And then she'd laugh the nightime into day pushing her fear further long.
And then she'd shout down the line tell me she's got no more time 'cause she's a supergirl, and supergirls don't hide. And then she'd scream in my face, tell me that leave, leave this place 'cause she's a supergirl, and supergirls just fly
Yes, she's a supergirl, a supergirl, she's sewing seeds, she's burning trees She's sewing seeds, she's burning trees, yes, she's a supergirl, a supergirl, a supergirl, my supergirl..
Κααααλησπέρα! Πολλά τα νέα μου, σχετκά μεγάλη νομίζω θα μου βγει η ανάρτηση, αλλά τι με νοιάζει; Ας πάει στο διάολο και αυτό. :)
Ήμουν πριν μία βδομάδα ένα βήμα από το να κάνω ανάρτηση και να πω πόσο έκπληκτη είμαι που για πρώτη φορά μου αρέσει το σχολείο επειδή διαβάζω (ωωω, φίλτατοι, ναι, ξέρω, you ´re in shock) και τελικά αυτή τη βδομάδα γράφω επειδή τελικά δεν μου αρέσει και τόσο. Ε, όσο να 'ναι περνάω καλά, αλλά κάποια περιστατικά καθόλου δεν τα χωνεύω. Σημείωση, η σόδα δε με πιάνει. ;) Σήμερα έγινε ένα τεράααααστιο μπέρδεμα με την τελευταία ώρα που είχαμε ιστορία γενικής, ενώ έγινε μία τελευταία αλλαγή και τα μισά παιδιά αποδείχτηκε πως είχαν ΑΟΘ επιλογής και έτσι φύγαν κάποια από τα παιδιά επειδή αφού το μισό τμήμα έφυγε για ΑΟΘ, δεν έκατσε ιστορία γενικής. Στον δρόμο ήμασταν όλοι για να φύγουμε και έρχεται η ιστορικός. Το αποτέλεσμα ήταν κλισέ: φωνές, απουσίες, πράγματα, διευθυντές, η γνωστή ελληνική οργάνωση. Ένιγουει, εμένα μου την έδωσε ένα πράγμα. Η ειρωνία από μεριά της καθηγήτριας. Τώρα θα μου πείτε, εγώ δεν έχω δικαίωμα να μιλήσω για το θέμα, είμαι μεγάλος είρωνας (εγώ, ο Σωκράτης και ο φίλος μου ο Φίο :Ρ) αλλά μου την έδωσε. Πολύ. Και μιας και το να πω στον εαυτό μου "Κρατήσου, δεν σε παίρνει να ειρωνευτείς καθηγήτρια που σου κάνει και κατεύθυνση" είναι τελείως άτοπο, δεν κρατήθηκα και ακολούθησε το παρακάτω:
-Πόσοι μαθητές είστε τώρα στην τάξη; -Πολλοί, απαντάω εγώ.
Φυσικά απείλησε να με πάει στον διευθυντή, αλλά εγώ απλά εκείιι. Με συγχωρείτε, δεν κρατήθηκα, αλλά όταν σου λέει η καθηγήτρια ειρωνικά πως έχει παραισθήσεις και κάνει λάθος, ε δεν το ανέχομαι. Και μάλιστα δεν το ανέχομαι από τέτοιου είδους άνθρωπο.
Moving on to ξεκατίνιασμα: Σήμερα πέρασα μία πολύ καλή μέρα, κι ας έγινε αυτό με την ιστορία γενικής. Βγήκα λίγο έξω και πέρασα πολύ καλά. Αλλά κάτι ακόμα μου έκανε κλικ. Νταμπλ κλικ.
Κάθομαι και παρατηρώ τους ανθρώπους συνήθως. Ή μάλλον, όλο αυτό κάνω. Και δεν ντρέπομαι για αυτό. Σήμερα στα πλαίσια μίας ακόμα παρατήρησης, πρόσεξα για άλλη μία φορά πως αυτοί που δεν έχουν ζωή ασχολούνται με ζωές των άλλων. Δεινό παράδειγμα εγώ φίλοι μου, ας είμαστε ρεαλιστές. Στην παρούσα φάση όμως θυμήθηκα άλλο άτομο να θάψω, πιο δεινή κατάσταση από μένα. Διότι όταν βρίσκεις κάποιον που κάνει κάτι τόσο αξιολύπητο καλύτερα από σένα (να ασχολείται με τις ζωές των άλλων επειδή δεν έχει δική του ζωή δηλαδή)... εμ, είναι κάπως πλήγμα στον εγωισμό σου όσο να 'ναι. Ίσως η διαφορά μας είναι πως εγώ νιώθω μοναξιά ενώ το άλλο άτομο απολαμβάνει να είναι μόνο του. Ένιγουέι, το θέμα είναι πως... ok, κάθεσαι και μιλάς για το οτιδήποτε, ενώ την ίδια στιγμή τα γράφεις αυτά για να γεμίσεις την ώρα σου και το κενό σου. Δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους που την βρίσκουν με την θλίψη των άλλων, εγώ τουλάχιστον έχω τα @@ (ναι, ακριβώς εκείνα που τα ζουλάς και κάνεις κουάκ από τον πόνο ;) ) και την αυτογνωσία ώστε να πω πως είμαι μνησίκακος άνθρωπος και ακριβώς για αυτό όταν βλέπω εχθρούς μου να πονάνε την βρίσκω και πως δεν έχω πρόβλημα με την θλίψη μου. Ω ναι, είμαι μικροπρεπής και την βρίσκω με τον πόνο μου. Ποτέ μου δεν το αρνήθηκα. Αυτό όμως που πραγματικά μου την δίνει, είναι που μιλάει ο οποιοσδήποτε για θλίψη την στιγμή που το ίδιο το άτομο είναι θλιμμένο και νιώθει κενό, και μάλιστα το παίζει όλα-καλά-και-δεν-υπάρχει-πρόβλημα. Ναι, μου την δίνει. Έδειξα ενδιαφέρον για κάτι τόσο μικροπρεπές. Χμ, μάλλον αυτό με κάνει ακόμα πιο μικροπρεπή, έτσι; :) Χμ, τουλάχιστον δεν το παίζω κάποια. Και στην τελική ευτυχώς που δεν το παίζω κάποια και είμαι οκ με όλα τα κλισέ μου και τις γουοναμπιές. Αυτά τα ολίγα. Είθε οι επόμενες μέρες να με βρει με ακόμα χειρότερη ειρωνία, αλλά για πιο... ενδιαφέροντα θέματα. (Χρήστο στο ορκίζομαι, αν το διαβάζεις αυτό θα πέσουν μπουνιές για την εναλλακτική :@).
Α, και κάτι άλλο.
Καλησπέρα από την θεά του Σκότους.
μάλλον καθόλου φιλικά,
Η Κόνι σας.
I'm on a roll, I'm on a roll this time I feel my luck could change.
Kill me Sarah, kill me again with love, it's gonna be a glorious day.
Pull me out of the aircrash, Pull me out of the lake, 'cause i'm your superhero, we are standing on the edge.
The head of state has called for me by name but I don't have time for him. It's gonna be a glorious day! I feel my luck could change.
Σημ.1: Ω ναι, και κάποια μέρα θα γίνω αυτό που θέλω να γίνω. ;) Σημ.2:Διαπράττω ιεροσυλία που έβαλα radiohead για ειρωνικό σκοπό, ωστόσο, δεν θα μπορούσα να βρω καλύτερο συγκρότημα για να κάνω ένα boost up στην ανάρτησή μου. :)
Σήμερα πήρα χαμπάρι πως η ανελέητη καφρίλα παραμένει καφρίλα, ακόμα κι αν είσαι καλλιεργημένος, για αυτό και σήμερα δεν πήρα μέρος στο πάρτι παλιμπαιδισμού του σχολείου, που έβριζε, κάφριζε και σχολίαζε ανελέητα τους καθηγητές.
Σήμερα επίσης πήρα χαμπάρι πως η σχέση μαθητών κ καθηγητών στο θέμα "Γελοία-ελληνική-παιδεία-το-κράτος-φταίει-για-όλα" είναι αμφίδρομη. Όχι, δεν μπορεί ο καθηγητής να κάνει διακρίσεις ανάλογα με τον αριθμό piercing, αλλά ούτε μπορεί ο μαθητής να γιουχάρει την καθηγήτρια και να την καθιστά ελλιπή ως καθηγήτρια βάσει του κριτιρίου του πόσο καιρό έχει να κάνει σέξ η καθηγήτρια.
Σήμερα επίσης πήρα την κοινωνιολογία και καθώς την ξεφύλλιζα συνειδητοποίησα πως μου άρεσε υπερβολικά πολύ.
Σήμερα παρατήρησα πως σε μερικά σημεία το σύστημα πράγματι έχει γ@μηθεί. Αλλά όχι μόνο αυτό. Και οι μαθητές. Προτιμάει ο καθείς να μπαίνει faKebook στο μάθημα επιλογής αντί να ξεστραβωθεί να πάρει το μάθημα της λογικής. Οξύμωρο; Ναι. Μία τρελή δήλωσε Λογική. Εύγε μου.
Σήμερα επειδή βαριέμαι θα παίξω ένα παιχνιδάκι και θα ΔΕΝ μοιράσω κάτι βραβεία που έχω καταχωνιασμένα εκεί στην άκρη δεξιά (ου φασίστες!) του μπλογκ μου, εκείνα που κάνουμε πως δεν βλέπουμε.
Το παιχνίδι θα το παίξω επειδή μου το έδωσαν 2 καλοί μπλόγκερς, και να τους ευχαριστήσω, το σκουλίκι και τον Ουίλλιαμ (Πένα) με τους οποίους έχω κάνει πολύ ωραίες συζητήσεις. ;) Τα λινκ τους:
http://skoulikifanclub.blogspot.com/
http://nuhterinipena.blogspot.com/
UPDATE: Με κάλεσε ΚΑΙ η meanan
http://apotoxamogelostogelio.blogspot.com/
(Τα βραβεία πάρτε τα όλοι σας, λίγο με νοιάζει. Αν σας ευχαριστεί πείτε πως σας τα δωσε η Creep και θα το επιβεβαιώσω. :Ρ)
1. Αγαπώ τη θάλασσα.- 2. Την ειρωνία. 3. Την τέχνη (από βιβλία, εικόνες, εώς και γλυπτά, αρχιτεκτονική και ναυπηγική). 4. Την φιλοσοφία. 5. Την σοκολάτα, γλυκά κλπ. 6. Τον Σίμο. 7. Τον Σίμο όταν νευριάζει και με ειρωνεύεται. 8. Τον Σίμο όταν δεν έρχεται να με δει ενώ βρίσκεται σε απόσταση χιλιοστών. Οκ, το κόβω. :Ρ 7. Τη βροχή. Γενικώς τα καιρικά φαινόμενα. Όποια και αν είναι αυτά. (Φυσικές καταστροφές included; I would make a fine wiccan, wouldn't I?) 8. Την μαγεία (yeah, I would), την φαντασία, το υπερφυσικό. 9. Την πολιτική (όχι την ελληνική, μπορείτε να ηρεμίσετε). 10. Το μπλογκ μου;
Είναι πολλά για να χωρέσουν σε 10 πράματα. Η ανάρτηση θα μπορούσε να μου πάρει 3 ώρες αν δεν βαριόμουν τόσο ελεεινά πολύ.
ΥΓ: Α, αγαπάω επίσης ταξίδια και την νονά μου, με την οποία έχω τα ίδια ακριβώς μυαλά.
UPDATE: Θεωρήστε πως σας προσκάλεσα, με διαβάζετε δε με διαβάζετε, πάρτε το! (Δίνω χαρά στο λαό. :Ρ)
Και όσο ψωνίστικο κι αν ακουστεί (μην ανησυχείτε, είναι) αγαπώ και μένα, με έναν διεστραμμένο και ανθυγιεινό τρόπο.
Καλό βράδυ.
Και αγαπώ και αυτό το τραγούδι, γιατί αν ήταν να συνεχίσω να κλαίγομαι, αυτό θα έβαζα. It's such a shame for us to part... is it?
Τελευταία, άδοξη ανάρτηση πριν την τρίτη λυκείου.
Τα λέμε από Ιούνιο.
Άμα δείτε καμιά νέα ανάρτηση από μένα, δεν είμαι γω. Είναι μία άλλη μου εκδοχή.
Φυσικά όταν ξαναγράψω θα σας πω να μην με ακούτε... τουλάχιστον να μη δώσετε βάση στην προηγούμενή μου ανάρτηση, αυτήν εδώ δλδ.
