Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Δεν το χω με τους τίτλους.

Μένω πάντα με την όρεξη, που λένε. Και, πούστη μου, είμαι τόσο ντουγάνι. 
Αλλά γιατί οι άνθρωποι γοητεύουν; Κι όταν γοητεύουν, γιατί το κάνουν; Γιατί σε αφήνουν με την θέληση, την όρεξη, την περιέργεια; Γιατί είναι τόσο κλειστοί και δεν στα δίνουν; Πόσο παιδική ερώτηση-γιατί απλά δεν σου δίνουν κάτι που θες. Και κάπου θυμάσαι ότι όσο έχεις εσύ έλεγχο των πράξεων και επιλογών σου, άλλο τόσο έχουν και αυτοί, αλλά ρε γαμώτο!, γιατί, γιατί να σε γοητεύουν και να μην σε αφήνουν μέσα τους; Γιατί πρέπει να σε γοητεύουν και να σε αφήνουν εκτός; Είναι τόσο άδικο...

Και καταλήγεις να κάνεις μαλακία, και να συνειδητοποιείς ότι δεν θέλεις να σε ξανακοιτάξουν ποτέ έτσι. Και κάπου εκεί ίσως γίνεσαι καλύτερος, αλλά η περιέργεια παραμένει. 

Γιατί έχει μεγαλώσει η γοητεία. 

Κοιτάζω τα χέρια μου, γεμάτη ερωτήσεις. Πόσο πιο εύκολος θα ήταν ο κόσμος αν απλά αγαπιόμασταν...



Told myself that you were right for me 
But felt so lonely in your company

You can get addicted to a certain kind of sadness 
Like resignation to the end, always the end

But you treat me like a stranger and that feels so rough
And had me believing it was always something that I'd done 

But I don't wanna live that way 
Reading into every word you say 

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

Τι κάνω και πως είμαι αυτές τις μέρες.

Πάλι έκανα το λάθος να σιγουρευτώ. I settled. Πρέπει να κουνηθώ, να ταράξω την σκόνη, να με σηκώσω και να με μπερδέψω.

...Γαμώ τη ζωή σας γαμώ, δε θέλω να σηκωθώ και να αναλάβω ευθύνες, θέλω να μπαίνω στην παράλληλη πραγματικότητά μου και να νιώθω γαμάτη και εντάξει με τον εαυτό μου, τι ζόρι τραβάτε, δε θέλω να κάνω το σωστό ούτε να είμαι εντάξει απέναντι στους άλλους.

Σήκω, Κώννα, σήκω. Το σταυρό μου μέσα, κάνε κάτι.

Είμαι ένας βρικόλακας. Ζω τη νύχτα. Πίνω όπου βρω και παραβαίνω κάθε νόμο για να ζήσω άνετα. Δε με νοιάζει τίποτα, μόνο ο εαυτούλης μου, και επιτέλους το λέω στα μούτρα σας: σας χρησιμοποιώ, σας χρησιμοποιώ όλους και αν βρω άλλους, καλύτερους από σας, θα σας φτύσω και θα φύγω.

Ελπίζω να κλάψετε όπως έκλαψα εγώ, να πονέσετε όπως πόνεσα εγώ, και το μόνο που θα έχετε να είναι μια μπύρα και το πιο ψεύτικο χαμόγελό σας για να προσπαθήσετε να με πείσετε ότι είστε καλά.

Ναι, είμαι κακιά. Μπου. ΜΠΟΥ, μπάσταρδοι. Προσοχή, τοξικόν.





We were one in words

You finished my sentence
I can never attract tomorrow
It pushes me aside



I sink in waters deep
Your presence kept me floating
Far from depths where secrets lie
Maybe in another lifetime
I could be the first you meet



I once read a poem
Held my breath
But that moment's gone
First time I felt life somewhat hurts
I need an option, a reason and some hope



Yell at me, I want to be your light that shines
But my ground is shaking and I might fall
I wish that I could say... I wish that I could be your evil... your evil in a closet



Yell at me, I want to be your light that shines
But my ground is shaking and I might fall
I wish that I could say... I wish that I could be your evil... your evil in a closet