Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010

Μια φορά κι έναν καιρό...

...υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα.
Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.
Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ηθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μιά λαμπρή θαλαμηγό. Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε μπορείς να με πάρεις μαζί σου;», «Οχι, δεν μπορώ» απάντησε ο πλούτος. «Εχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα».
Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος. «Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη. «Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονία.
Η Λύπη ήταν πιo πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτήν
βοήθεια. «Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου» «Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.
Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία. Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή. «Αγάπη, έλα προς εδώ. Θα σε πάρω εγώ μαζί μου». Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.

Οταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του. Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε ρώτησε τη Γνώση, « Γνώση, ποιός με βοήθησε;»
« Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.
«Ο Χρόνος;» ρώτησε η Αγάπη.
«Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;»
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:
« Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη...»

13 σχόλια:

☆LoUniTa☆ είπε...

ωραιο!!!

ετσι ειναι :)

(*νομιζω καπου το ειχα διαβασει μικρη αυτο...)

φιλια

Νυχτερινή Πένα είπε...

Πολύ όμορφο και γλυκό κείμενο. Πάντα τέτοια, μπράβο.

Creep είπε...

Λουνίτα μου πράγματι το είχα βρει αλλού, ωστόσο δεν μπόρεσα να βρω από που... Καλώς ήρθες στο ταπεινό μπλογκάκι. μου. :Ρ
Νυχτερινή πένα καλημέρα. Χαίρομαι που πέρασες... οφείλω να παραδεχτώ πως μου λειψαν τα σχόλιά σου. :Ρ
Καλή σας μέρα, όσο γίνεται αυτές τις μέρες. ;)

AERIKO είπε...

ααα...πολυ χαιρομαι που σε συναντω κι εδω.Ομορφο Σ/Κ εύχομαι. :)

meanan είπε...

πολυ-πολυ ωραια ιστορια.
Μπραβοοοοοοοοο

Creep είπε...

Αερικο μου δεν είμαι σίγουρη πως σε γνωρίζω από αλλού, ωστόσο, καλώς ήρθες και καλό Σ/Κ. :)

Ευχαριστώ επίσης meanan. ;)
Καλή συνέχεια και στο δικό σου μπλογκ. :)

Marsy είπε...

Το λάτρεψα <3!

Fleur είπε...

Tι υπεροχο<3
Αμα θυμηθεις που το βρηκες πες μου ;)

Creep είπε...

Μάρσυ μας έλειψες βλάκα. :Ρ

Creep είπε...

Fleur, αν σου πω πως το βρήκα από το φόρουμ; Το είχε αναρτήσει κάποιος σε ένα τόπικ που το βήκε κι αυτός από αλλού αλλά δεν ήξερε το παιδί. :Ρ

Skouliki είπε...

σωστο και παντα επικαιρο
φιλακια

sykaki είπε...

ποσο δικιο εχειιιι ποσοοο δικιοοοο

Creep είπε...

Ευχαριστώ ρε κορίτσια. Πολλά φιλιά.