Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009

Χριστός: Ένας αναρχικός ροκάς.

Μπλογκάροντας και φορουμάροντας (:Ρ) παρατήρησα πως όοοολοι ασχολούνται με ένα επίκαιρο θέμα, και ας αργησα να γράψω για αυτό. Βιτρίνες. Ψώνια. Κουλουράκια. Δώρα. Δέντρο. Άγγελοι και χερουβίμ. Αγ.Βασίλης.

Έχει μολύνει τις ειδήσεις.

Έχει μολύνει τον τύπο.

Έχει μολύνει τον εγκέφαλό μας με ψυχαναγκασμό και υπερκαταναλωτισμό.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

Τρόμος.



Σε γενικές γραμμές λάτρευα τα Χριστούγεννα όταν ήμουν μικρή. Από τότε όμως που έμαθα πως δεν υπάρχει άγιος Βασίλης, σταδιακά άρχισα να τα σιχαίνομαι. Χρονιά με τη χρονιά, απομονώθηκα από τους φίλους μου επειδή ήμουν αυτή με το λοξό χιούμορ, τα παραπανίσια κιλά που έρχονταν σε αντίθεση με το όμορφο πρόσωπο μου, το ήδη ανεπτυγμένο σώμα μου, τις γνώσεις μου περί σεξ (κάτι που πλέον καταλαβαίνω πως έκανα καλά που έμαθα από νωρις) και φυσικά τις μουσικές μου προτιμήσεις.

Στο γυμνάσιο δεν μπήκα στον κόπο να πλησιάσω τις πρόσχαρες συμμαθήτριές μου, που πολύ φιλικά προσπάθησαν να με προσεγγίσουν. Καμιά δεν ήταν του στυλ μου, ούτε του χιούμορ μου.

Το καλό είναι πως όταν είσαι σε μουσικό γυμνάσιο το στυλ σου γίνεται αποδεκτό, όποιο και αν είναι αυτό. Σύντομα η μουσική μου παιδεία υπερίσχυσε των άλλων και ανέβηκα στην υπόληψη των καθηγητών που μου δίδασκαν περί μουσικής και θεάτρου. Ένιωθα περήφανη που ήμουν από τους ελάχιστους που είχαν το δικαίωμα να είναι σε πάνω από ένα καλλιτεχνικό σύνολο.

Τραγουδούσα στη χορωδία, σόλο, στο σύνολο θεάτρου, στο σύνολο χορού και φωτογραφίας, και σύντομα ανέλαβα μία από τις ανώτερες θέσεις στην σχολική εφημερίδα.

Παρόλα αυτά, άρχισα να σιχαίνομαι τα Χριστούγεννα λόγω έλλειψης πραγματικών φίλων. Η κολλητή μου από το δημοτικό πλέον μου προκαλεί αηδία με την παρακμή που την χαρακτηρίζει όσον αφορά τον λόγο, την γνώση, την διαχείρηση καταστάσεων, το μουσικό γουστο και γενικώς τον δρόμο που επέλεξε. Θες να με πείς κακό άνθρωπο. Πραγματικά δε με πειράζει. Πάνω από όλα είμαι αντικειμενική και πρακτική.

Κάθε χρόνος που περνούσε, συνειδητοποίησα πως μου έλειπαν όχι μόνο φίλοι, αλλά και φίλος.
Κοιτώντας πίσω στις ελάχιστες σχέσεις μου, δεν βλέπω τίποτα σοβαρό και άξιο να το θυμάμαι. Έτσι κάθε φορά που η αντίστροφη μέτρηση έφτανε στις 00.00, δεν ένιωθα τίποτα εκτός από αποστροφή του γεγονότος πως εγώ μένω παγωμένη στην ίδια κατάσταση με πέρσι, ενώ άλλη μιά χρονιά έχει περάσει για όλους τους άλλους. Αναπτύσσω γνώσεις, ορίζοντες, αντιλήψεις, μα παραμένω το ίδιο πράγμα.
Μόνη.
Κρατηθείτε, πέσατε σε αγάμητο όν. :Ρ

Στο λύκειο τα πράγματα ήταν καλύτερα νομίζω. Έκανα μιά μικρή προσπάθεια να βρω φίλους, κάτι το οποίο συνέπεσε βολικότατα με την αλλαγή σχολείου (το ωράριο του μουσικού είναι εξαντλητικό), κάτι το οποίο μου χάρισε έναν ώμο να κλαφτώ, αντί να κάθομαι σε καμιά γωνία σαν emo, ένα επιπλέον κεφάλι με τα ίδια όνειρα με μένα, και ένα ψώνιο με την πανηλίθια μούρλα που με χαρακτηρίζει. Ονόματα δε λέω, οικογένειες δε θίγω.

Επιστρέφοντας στο θέμα, τα Χριστούγεννα. Λατρεύω την 25η του μηνός, τα δώρα είναι ευπρόσδεκτα, μα η πρωτοχρονιά μου είναι απεχθής. Κάνω στόχους, σχέδια για τη νέα χρονιά:

- Φέτος έχει διάβασμα. Μου υποσχέθηκα νομική.
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!!!
Οκ, το κόβω εδώ.

- Να χάσω μερικά κιλά.
Γιατί μέ έχει πρήξει το μισό σόι.

-Να συμμαζέψω το δωμάτιό μου.
Κάθε φορά που το κοιτώ, όλο και περισσότερο μου φαίνεται σαν εμπόλεμη ζώνη.

-Να βρω φίλους και γκόμενο της προκοπής. Φίλους γιατί τους χρειάζομαι και γκόμενο της προκοπής για να έχω μια δικαιολογία στην ηλίθια τσουλάρα-τον-παίρνω-από-όπου-θες-και-αρραβωνιάζομαι-όταν-τελειώσω-το-λύκειο-με-τον-άντρα-της-ζωής-μου-λέμε-τώρα-27-χρονών-μην-ξεράσω- Έφη, που με λέει ότι έχω αγαμίες. Τουλάχιστον, τότε ίσως να μη φταίω γω, αλλά ο γκόμενος.

Φέτος, από το καλοκαίρι μέχρι τώρα πέρασα αρκετά καλά. Γνώρισα φίλους, έχασα τους μισούς από δικά μου λάθη, έμεινα να κλαίγομαι στους άλλους μισούς που με ανέχονται κι ας είμαι σκύλα.
Το ψεγάδι της υπόθεσης είναι η θανατερή λέξη "απόσταση" που αρχίζει και με κάνει να απελπίζομαι. Το ξέρω οτί δεν κάνει, η παράνοια σε συνδυασμό με την απελπισία οδηγούν σε ακραίες καταστάσεις.

ΤΟ ΛΕΠΟΝ.
Φέτος, θέλω να βάλω νέους στόχους, βασικά τους ίδιους, αλλά με κάποιες παραλλαγές, ξεκινώντας από 01/01/10. Ίσως και νωρίτερα, αφού μέχρι το 2012, ποιός ζει, ποιός πεθαίνει :ΡΡΡ :

-Δικό μου notebook. Έχω σιχαθεί να μελανιάζομαι κάθε φορά από τον αδερφό μου όταν με σηκώνει από το "κοινό pc". Να ομολογήσω πως αν ήμουν πιο δυνατή, δεν θα είχα ενδοιασμούς να χτυπήσω εγώ τον αδερφό μου για να παίξω. Όχι πως δεν το κάνω και τώρα. :Ρ

-Νέα χειμερινά ρούχα. Μεγάλη έλλειψη σε μακρυμάνικες μπλούζες. Τα πουλόβερ εξαιρούνται.

-Θα χάσω 10 κιλά. Ήδη έχασα 5, μα έχω ακόμα δρόμο.

-Θα γίνω συνεπείς στα μαθήματά μου, αρκεί το παριζάκι ως γνωστόν να είναι Υφαντής, και θα ακούω την μαμά μου όταν μου φωνάζει για το ασυμμάζευτο δωμάτιό μου.

-Θα συμαζεύω στα αλήθεια το δωμάτιό μου.

-Θα κουρευτώ διαφορετικά. Μη με ρωτάτε πως, δεν έχω ιδέα ακόμα.

-Θα περνάω (μετά λύπης) λιγότερη ώρα στο pc. Τουλάχιστον, θα περιορίσω το στοκάρισμα, μόνο στα Σαββατοκύριακα.

-Θα αναπτύξω τις φιλίες μου στο σχολείο.

-Θα στείλω γράμμα στον... Μπούλη. Σόρι για το παρατσούκλη, μα μόνο εσύ το ξες. :Ρ
Μάλλον πρέπει αν δώσω κάποιες εξηγήσεις. Φτου.

-Είπα ήδη καλά Χριστούγεννα στον Λευτέρη. Μπράβο μου. :Ρ

-Σκέφτομαι σοβαρά να δώσω άφεση αμαρτιών στον Γιάννη, την προσωπική μου κολλιτσίδα σταλμένη από τον Ύψιστο.

-Θα κατέβω Αθήνα για να δω την Ρέα (<3333), την Ειρήνη, το Μαράκι, την Σκοτεινή Τέχνη (Άρτσι ντε :Ρ), και μετά βίας ν ακαταδεχτώ να μιλήσω στον οχτρό μου:τη γριά.

-Θα κατέβω Βόλο, μπας και ψήσω τον Σίμο να περάσει ΚΑΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΑΠΟ ΣΑΛΛΛΛΟΝΙΚΑ. Γκουχ.

-Τέλος, μία προσωπική υπόσχεση, να δείχνω τον πραγματικό μου εαυτό στους φίλους μου. Τρελή, τραγική, κάφρος, ρομαντική, χαζοχαρούμενη ώρες ώρες, πρέπει να συμβιβαστώ με τη φύση μου και με το nickname μου. :Ρ
Creep θα είμαι πάντα.



Τι κομματάρα...

Όχι, δεν τελείωσε εδώ η αγάμητη.

Αυτή ήταν η λίστα μου για τα Χριστούγεννα. Αν και άργησα, αν και ξέρω πως τα μισά ίσως να μην συμβούν, στο χέρι μου είναι ΟΛΑ. Αυτή την πρωτοχρονια όμως, ίσως και να περάσω καλύτερα, γνωρίζοντας πως 1-2 άτομα εκει έξω, όταν το ρολόι χτυπήσει 12, θα είμαι από τους πρώτους που θα σκεφτούν να στείλουν sms για καλή χρονιά. Ε΄σας λοιπόν τους 1-2, σας ευχαριστώ που με δέχεστε, και ας είμαι μαλάκας.

Και επειδή είμαι μεγαλόψυχος άνθρωπος...



Όπως λένε και δύο καλόι μου φίλοι: Καλό κατευόδιο και καλά κόλυβα.

19 σχόλια:

Dream Girl είπε...

Τι να πω κι εγώ...;
Καλά κόλυβα... :Ρ

Gi Gaga Kouni Beli είπε...

Aloha!
Από όλα όσα διάβασα μια απορία έχω...γιατί όλες σας το γκόμενο τον λέτε ΜΠΟΥΛΗ?
Καλές γιορτές!

Creep είπε...

Dream Girl, το σχόλιο αρκεί :Ρ
Φιλιά.

Creep είπε...

Ρε αγελάδε, είπαμε ποτέ πως είναι γκόμενος; :Ρ
Δε λέω θα το θέλαμε, αλλά και πάλι, μία Α κοιλίτσα την έχει. :Ρ
Αντε, καλές γιορτές, και αν πας και σε καμιά κηδεία φέρε κόλυβα κια για μάς.
Και κείνα τα ασημένια γλυκάκια σαν πετρούλες που στολίζουν τα κέικ, με αρέσουν. :Ρ

Creep είπε...

Ναι, ναι, καλως ήρθες, ξέχασα να το πω. :Ρ

Venus είπε...

Creep !!!!! Θες να γίνουμε κολλητές?
Κι εγώ της Ανωτάτης Καφρίλας είμαι τελειόφοιτος ,φέτος κατάφερα να χάσω περιττά κιλά (αφού έκανα τον διαιοτολόγο έλληνα εκατομμυριούχο),για το γκομενικό δεν συζητάω ,πονάει και εγώ είμαι φυγόπονη.
Έχω κι άλλα χαριτωμένα προσόντα ,μη με βλέπεις έστι.

Πέρα από την πλάκα να σου ευχηθώ να πραγματοποιηθούν οι ευχές σου ,χαλαρά όμως και χωρίς πανικό.
Φιλιάααααααα.

Creep είπε...

Ωωωω, γουστάρω Venus! *bounces*
Εγώ δεν είχα διαιτολόγο, για να δεις τι καλό κορίτσι είμαι.
(In fact, όταν έχεις πατέρα που θα σε σαπίσει στο ξύλο αν φας γτ έχεις ήδη γίνει τόφαλος in progress, δεν είναι και πολύ εύκολο να υποκύψεις στον πειρασμό της λεξης ΨΥΓΕΙΟ.)
Της ανωτάτης παντρευτικής σε είχα κόψει όταν πρωτόδα το μπλογκ σου. Ήταν μια κρύα βραδια σε μια άπονη πολιτεία όταν έπεσα στο ιστιολόγιό σου αγαπητή μου. Και λέω, καλά 30αρα ανασφαλής αγάμητη κλπ κλπ.
Μην με παρεξηγείς, τα φαινόμενα απατούν. :'(
Και γω τώρα, χωρίς πλάκα, μου το εύχομαι :Ρ.
Και σε σένα εύχομαι... ή μάλλον όχι. Στον αντρικό πληθυσμο της Αθήνας (Αθηναία νομίζω είσαι; :Ρ) να σε βρει και γρήγορα. Χάνει ο κόσμος. Β)
Φιλούμπες, φιλάκια, φιλιά πολλά. Τσαο. :Ρ

Venus είπε...

Τι Creep , τι Uri Geller!!!!

Ένα και το αυτό είσαι κούκλα μου. Σε κάτι έπεσες έξω όμως .Το οποίο δεν θα στο πω ,έτσι να σε τσιγαρίσω λίγο.
Mail me as soon as posible,και θα μάθεις τι έιμαι.

Happy New Year!!!!!!

Creep είπε...

Τώρα με πεθαίνεις, άτιμη γυναίκα.
Άντε, κάτι θα κάνω και για σένα, να μάθουμε και τι καπνό φουμάρεις. B)
Σου'ρχομαι.
Χρόνια πολλά εβριμπαντι, και να σας μπει καλά η νέα χρονιά. :ΡΡΡΡΡΡΡ

sykaki είπε...

μμμμμ ωραιο κείμενο.....
λαλα
ξερεις μωρε τα ιδια
παραμυθενια και με πολυυυυυ αγαπηηηη
Sykaki

Fleur είπε...

Hi Creep μου
πολυ ωραιο κειμενο!:)
Και να ξερεις,εμεις θα σε περιμενουμε παντα Αθηνα:P!!!
Φιλακια:)

Creep είπε...

Ωω, Συκάκι γουέλκαμ στο ανελέητο μπλογκ μου. Να ευχηθώ καλή πρόοδο στο σχολείο.
Toodles!

Creep είπε...

Εάν μιλάμε για την γνωστή δεσποινίδα Φλερ Ντελακουρ εκείνη την ξανθιά που δε μας δίνει φώτο, τότε καλωσόρισες.
Αθήνα έρχομαι το Μάρτιο. B)
Ετοιμασου από τώρα.

Fleur είπε...

Xαζουλα, η Μαρια ειμαι νονουλα<3

Creep είπε...

Axa! Το κατάλαβα πιό μετά. :Ρ

Σπύρος είπε...

Στο Blog σου δεν υπάρχει τίποτα μα τίποτα πρωτότυπο. Ίσως θα ηταν καλό να προσπαθησεις να δώσεις το δικό σου κόσμο και οχι ο,τι διαβάζεις απο εδώ και απο εκεί.

Creep είπε...

Σπύρο,
ευχαριστώ που βρήκες χρόνο να περάσεις από το "καθόλου πρωτότυπο" blog μου.
Δεν μπορεί να αρέσει σε όλους, κατανοητό.
Παρόλα αυτά, το περιεχόμενο των αναρτήσεών μου αφορά μόνο εμένα. Κανέναν άλλον. Ελεύθερος είσαι να περνάς από εδώ όποτε θες.
Χαιρετισμοί,
Creep.

Bubu είπε...

I‘d like to invite you to visit my fashion blog:

http://www.mydarlingbubu.com/

Thank you :). KISSES FROM SPAIN

•••HAVE A NICE WEEK•••

Bubu είπε...

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Hello Friend, I love love love your blog, it‘s very interesting!!! I really like your style!! i‘ll visit you many times for sure honey.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX